Vers van de pers: Het geheim van Michelangelo

Samen met Dorette Zwaans heb ik deze spannende, historische jeugdthriller vertaald én we geven het boek ook samen uit bij La zeta. Anderhalf jaar geleden gingen we samen het avontuur aan met Een brief met vlechtjes van Christian Antonini. En dat smaakte naar meer.

De schrijver

Carlo A. Martigli heeft al veel (historische) boeken op zijn naam staan en is inmiddels in 23 talen vertaald. Het geheim van Michelangelo (L’apprendista di Michelangelo) is zijn derde kinderboek. Al zijn kinderboeken zijn historisch getint en dit boek speelt zich af in 1534, zo’n vijfhonderd jaar geleden dus. Maar de thema’s en het verhaal spreken nog altijd tot de verbeelding.

Geheime genootschappen en een vermoorde paus

Jacob van Pistoia loopt van huis weg, omdat hij niet zoals zijn vader wolhandelaar wil worden. Zijn hart ligt bij de kunst en hij gaat naar Rome om zijn geluk te beproeven. En geluk heeft hij! Hij komt in de leer bij meesterschilder Michelangelo Buonarroti die dan net bezig is met de achterwand van de Sixtijnse Kapel. Michelangelo neemt Jacob onder zijn hoede en vertrouwt hem ook bijzondere taken toe, die te maken lijken te hebben met een geheim genootschap. Jacob is trots, maar wanneer de paus ineens onder mysterieuze omstandigheden sterft, slaat de twijfel toe. Heeft zijn leermeester daar iets mee te maken? En waarom heeft de ceremoniemeester van de paus ineens zo veel interesse in Michelangelo’s doen en laten?

Historische fictie

Natuurlijk is dit geweldige verhaal niet 100% waargebeurd, maar er zitten genoeg personages in die echt hebben bestaan en sommige gebeurtenissen hebben echt zo plaatsgevonden. Achterin het boek legt de auteur daarom  in zijn nawoord uit wat hij zelf verzonnen heeft, wat mogelijk is gebeurd en wat historisch correct is. Verder staan er prachtige illustraties op de schutbladen, waardoor het verhaal echt gaat leven. Kortom, een geweldig boek om te vertalen en om te lezen!

Je koopt het boek bij je lokale boekhandel of rechtstreeks bij La zeta.

 

Vers van de pers: Lentekriebels

Net voor de lockdown in december vorig jaar, kreeg ik een leuk mailtje van mijn duo-vertaalster Dorette Zwaans. De uitgever waar ze werkt was op zoek naar iemand die goed en snel een prentenboek kon vertalen van het Engels naar het Nederlands. Ze stuurde het digitale bestand door en ik was meteen verkocht. Wat een mooi getekend en leuk geschreven prentenboek! We spraken een deadline en een prijs af, waarna ik aan de slag ging.

De natuur ontwaakt

Lentekriebels. De natuur ontwaakt is het tweede boek van Alex Morss en Sean Taylor. Eerder verscheen bij Ars Scribendi al Winterslaap.
Zoals de titel al aangeeft gaat dit prentenboek over de lente. Twee zusjes gaan op de eerste lentedag met hun vader de tuin in en zien met eigen ogen hoe de natuur ontwaakt na een lange winterslaap.

Fladderende vlinders en ontluikende bloemen

De vlinders fladderen vrolijk door de tuin, in de vijver zwemmen kikkervisjes en de vogels vliegen af en aan met takjes om hun nesten te bouwen. En onder de grond zijn de insecten druk bezig met eitjes leggen en de aarde bemesten.

In de eerste warme zonnestralen steken lentebloemen voorzichtig hun kopjes uit de grond en barsten de bloesemknoppen open.

Alles wordt op een speelse, toegankelijke manier beschreven en is geïllustreerd met prachtige tekeningen.

Leerzaam

Achterin het boek zitten ook nog een aantal pagina’s waarop meer verteld wordt over het ontwaken van de natuur. Er wordt geschreven over de belangrijke taak van insecten, over de veranderingen die sommige dieren ondergaan en over de verschillende soorten bloesembomen.

Lentekriebels was een feestje om te vertalen en is een leuk en leerzaam boek voor kinderen maar ook voor volwassenen!
Haal het boek snel bij je lokale boekhandel!

Schitterende recensie

En dit mooie prentenboek kreeg een lovende recensie van NBD Biblion, met complimenten voor de vertaling! Binnenkort kun je dit boek dus ook lenen bij de bibliotheek.

Duovertalen

Inmiddels heb ik dertien boekvertalingen op mijn naam staan. Van die dertien heb ik er vier alleen vertaald. Negen heb ik dus samen met een andere vertaler gedaan. En de laatste zes met mijn inmiddels vaste duovertaalster, Dorette Zwaans. Een samenwerking die ons zeer goed bevalt!

Een fantasyboek

We hebben elkaar leren kennen bij het Netwerk Vertalers Italiaans, waar we allebei lid van zijn. Een aantal jaar terug schreef ik al eens een blog over dit gezellige netwerk. In 2018 werden we allebei benaderd door een Italiaanse schrijfster die graag haar fantasyboek in het Nederlands wilde uitbrengen, via self-publishing dus. Dorette en ik besloten vervolgens om de vertaling samen te maken en dat was een schot in de roos!

Literaire romans en non-fictie

Na het fantasyboek, Dralon, werkte we samen aan De verloren brief van Cristina Caboni. Daarna volgden twee prachtige romans van Rosa Ventrella, Een fatsoenlijke familie en Giftige tongen. En vorig jaar mochten we onze tanden zetten in Ik, jij, wij van Vittorio Lingiardi, een filosofisch en psychologisch non-fictie boek.

Kinderboeken

En ondertussen werkten we hard aan Een brief met vlechtjes van Christian Antonini, dat we samen uitgaven bij La zeta, de uitgeverij die Dorette een aantal jaar geleden gestart is. Momenteel ronden we onze tweede uitgeefproject af, Het geheim van Michelangelo van Carlo A. Martigli. Als alles meezit, verschijnt het boek halverwege dit jaar.

Samenwerken

Dorette en ik zitten grotendeels op één lijn in onze vertaalstijl en vertaalkeuzes, waardoor we in de nakijkfase niet eindeloos bezig zijn om van onze hoofdstukken een geheel te maken. Zo hebben we extra tijd om ons vast te bijten in de problemen die we alleen niet konden oplossen. Door bijvoorbeeld een handeling van een personage helemaal door te spreken en vaak zelf ook te uit te voeren, komen we samen tot de mooiste Nederlandse verwoording. En bij elke boekvertaling gebeurt het ons wel een paar keer dat we onopgemerkt in de ‘google-valkuil’ trappen. Dan dwalen we af van onze oorspronkelijke zoektocht en doen we de vreemdste kennis op. Altijd weer handig tijdens spelletjes!

Een groot voordeel van een duovertaling voor uitgevers is dat we een deel van de redactiefase op ons nemen. Dorette leest mijn teksten na en haalt dus al de meeste tikfouten, rare zinnen of vreemde wendingen eruit en ik doe dat bij haar teksten. Twee zien er immers meer dan één. En dat scheelt weer in de redactie- en persklaarmaakfase van een boek.

Wil je meer weten over hoe wij werken of over wat Dorette en ik voor jou kunnen betekenen? Neem dan contact met ons op!

Rianne leest: ‘Città d’argento’ van Marco Erba

‘L’odio è il veleno peggiore. Ma tu, se vuoi, hai l’antidoto.’
[‘Haat is het ergste gif. Maar jij hebt, als je wilt, het tegengif.’]

Een paar weken terug kreeg ik het ineens op mijn heupen: ondanks die stapel nog te lezen boeken in de boekenkast, moest en zou ik nieuwe Italiaanse boeken hebben. Dus ik dook in de bestsellerlijsten op ibs.it en kwam een paar boeken tegen waar ik wel erg enthousiast van werd. Een daarvan heb ik meteen gekocht als e-boek: Città d’argento van Marco Erba (2020).

Srebrenica, de zilverstad

In 1995 wordt in Srebrenica een van de zwartste pagina’s geschreven van de Europese geschiedenis van de afgelopen zeventig jaar. Edin was erbij en overleefde het. Maar zijn veertienjarige dochter weet alleen wat de geschiedenisboeken erover vertellen. Zij is geboren in Milaan en is nog nooit in Bosnië geweest, het land van haar vader en waar haar oma nog steeds woont. Ze weet niets over zijn jeugd, over de dagen die hij, Moslim, doorbracht met de Servische Goran, zijn allerbeste vriend. En over hoe de burgeroorlog een onoverkomelijke wig tussen hen dreef. Totdat ze samen met haar team uitgenodigd wordt voor een zwemtoernooi in Sarajevo en zowel Edin als zij niet meer aan de geschiedenis kunnen ontsnappen.

Schrijvende docent

Marco Erba (1981) geeft letterkunde op een middelbare school in Milaan. Voor zijn eerste roman Fra me e te [Tussen jou en mij] kreeg hij de Premio Galdus en de Premio Città di Cuneo. Dit boek is alweer zijn vijfde boek. Zelf noemt Marco dit het belangrijkste boek uit zijn carrière. Hij zegt: ‘[…] Allereerst is het een zeer ambitieus project om over de grootste genocide in Europa sinds de Tweede Wereldoorlog te willen vertellen, omdat er desondanks weinig mensen veel over weten. Deze roman is daarbij gericht op jongeren, maar wordt ook gelezen door volwassenen. Ten tweede gaat de roman over zeer actuele onderwerpen, ondanks dat de helft ervan zich vijfentwintig jaar geleden afspeelt. Veel kwesties en gebeurtenissen uit het Bosnië van die tijd, spelen ook nu nog in Italië en in Europa. Zoals het samenleven met mensen die anders zijn dan wij, het feit dat we mensen die anders zijn niet hoeven te haten en dat haat en geweld nooit de juiste manier zijn. Het thema dat verschillende religies vredig samen kunnen leven, totdat ze ingezet worden als instrument voor geweld.’ [Klik hier voor het hele interview, in het Italiaans].

Meer dan een young adult

Het thema van dit boek trok me enorm aan. De genocide in Srebrenica, het drama dat zich voltrok in Joegoslavië, liggen nog altijd erg gevoelig in Nederland. En ze zijn weer erg actueel nu er vijfentwintig jaar na dato steeds meer geheime documenten vrijgegeven mogen worden. Ik was tien toen de journaals vertelden over deze verschrikkelijke gebeurtenissen en het heeft veel indruk op me gemaakt. Ook in de jaren daarna, toen er steeds meer over bekend werd, volgde ik met speciale aandacht het nieuws. Mijn verwachtingen van dit boek waren dan ook hooggespannen en ik was benieuwd naar hoe de auteur de val van Srebrenica verwerkt had in iets wat op het eerste gezicht een klassiek Romeo en Juliet verhaal lijkt. Een meisje en jongen ontmoeten elkaar, maar hun families verbieden hun liefde, een verhaal dat al vele malen in vele vormen is verteld, met wisselend succes. In dit geval gaat het om de Bosnische Greta en de Servische Marko. Maar dit boek is zoveel meer dan een liefdesverhaal, het is een verhaal over trauma’s, over vriendschap, over haat en over loslaten.

Meer dan één perspectief

Marco Erba vertelt het verhaal vanuit verschillende perspectieven. Met Greta neemt hij de lezer mee in de belevingswereld van een doodgewone veertienjarige tiener, die zich druk maakt om wat haar vrienden, crushes en concurrentes op sociale media plaatsen en die haar weg probeert te vinden in haar familiegeschiedenis. Met haar vader, Edin, en haar oma, Ema, neemt Erba je mee naar het Srebrenica ten tijde van de burgeroorlog. Hij vertelt over hoe de oorlog vriendschappen verscheurde en schuwt ook de akelige dingen niet die er gebeurden in de oorlog. Edin en Ema laten twee kanten zien van traumaverwerking. Waar Edin zijn pijn en haat niet los lijkt te kunnen laten, heeft Ema bewust ervoor gekozen om niet te haten, want zo zegt ze: ‘Haat is het ergste gif.’ Een wijsheid die dit boek overstijgt.

Urgent

Città d’argento van Marco Erba is een intrigerend, goed geschreven boek dat onder je huid kruipt en je tot denken aanzet. Voor jongeren en volwassenen. Voor liefhebbers van liefdesverhalen, coming of age-verhalen, oorlogsverhalen en familieverhalen. In Italië, maar ook zeker in Nederland en Vlaanderen. Dus uitgevers, grijp je kans en haal die vertaalrechten binnen!

Città d’argento – Marco Erba, Rizzoli, 2020.

Opdracht fragmentvertaling Nederlands Letterenfonds

In april trok ik de stoute schoenen aan en deed ik een aanvraag voor de opdracht fragmentvertaling bij het Nederlands Letterenfonds. Dit is een speciale subsidieregeling om door coronacrisis getroffen schrijvers en vertalers te helpen. En ik heb de subsidie gekregen! In opdracht van het Nederlands Letterenfonds maak ik nu een leesrapport en een fragmentvertaling uit dit geweldige boek. Om het daarna bij uitgevers onder de aandacht te brengen via sociale media, e-mail en mijn website. En wie weet, misschien ligt de Nederlandse vertaling over een tijdje wel in de winkels!

De literaire vertaaldagen vanuit huis

Aan het begin van 2020 had ik me voorgenomen om in december weer mee te doen aan de Literaire Vertaaldagen in Amsterdam. Sinds 2017 was ik niet meer geweest, want het bleek allemaal wat lastig te plannen met een kleine baby en een grote verbouwing. Dus dit keer moest en zou ik gaan. En dat is gelukt, helaas niet in de Rode Hoed maar wel vanuit mijn comfortabele bureaustoel. En zonder trein- en tramreis!

Max Porter

Max Porter

Woensdag 20 januari opende Max Porter de vertaaldagen met een lezing, die je op de website van het Vertalershuis kunt terugkijken. Wat was dat een inspirerende lezing zeg! Middenin de tweede lockdown, waarin de dagen vooral bestonden uit duplo, tekenen en ergens nog wat werk gedaan krijgen, was het heerlijk om weer even alleen maar na te hoeven denken over mijn vak: vertalen. Bijna alles wat Max zei, was raak. Maar dit is toch wel een van de wezenlijkste dingen die hij zei: ‘Translation unlocks meaning instead of locking it down.’ Mijn nieuwe vertaalmotto!

Il club della via lattea, Bart Moeyaert

Bart Moeyaert in vertaling

Vrijdag 22 januari schoof ik via Zoom aan bij het vertaalatelier over Bart Moeyaert. Onder leiding van Emilia Menkveld spraken Bart Moeyaert, zijn Italiaanse uitgever Federico Appel en zijn Italiaanse vertaalster Laura Pignatti over het schrijven, uitgeven en vertalen van kinderboeken. En ze maakten van de driehoek die deze vertaaldagen centraal staat, meteen een vierkant: Schrijver – Uitgever – Vertaler – Lezer. Alle vier even belangrijk voor het slagen van een boek. Het was een interessant gesprek waarbij ik zelfs in het laatste deel mijn duovertaalster Dorette Zwaans nog even in beeld zag, tijdens de bespreking van de Italiaanse vertaling van een kortverhaal.

De vreemdelinge, Claudia Durastanti

Claudia Durastanti in vertaling

Vrijdag 29 januari deed ik mee aan mijn laatste atelier. Schrijfster en vertaalster Claudia Durastanti, vertaalster Manon Smits en uitgever Peter van der Zwaag spraken onder leiding van Joni Zwart over de relatie tussen uitgever, schrijver en vertaler. Een maand eerder kreeg ik een fragment ter vertaling doorgestuurd en aangezien ik een van de zes mensen was die een vertaling hadden ingeleverd, mocht ik tijdens het laatste deel even in beeld. Ook dit vertaalatelier was inspirerend en wat hadden we allemaal graag ouderwets uren doorgepraat over onze vertaalkeuzes. Hopelijk kan dat weer tijdens de Literaire Vertaaldagen aan het eind van dit jaar.

Nagenieten

Dankzij deze drie online ateliers is mijn liefde voor mijn vak weer enorm opgevlamd. Ik verslind vakliteratuur en ik kan niet wachten om samen met mijn duovertaalster weer eens lekker bezig te gaan met een goede boekvertaling!

Vers van de pers: Ik, jij, wij

Een groot deel van de zomer van 2020 werkten mijn duo-vertaalster Dorette Zwaans en ik aan de Nederlandse vertaling van Vittorio Lingiardi’s Io, tu, noi. En 24 september was het zover, Ik, jij, wij verscheen bij Uitgeverij JEA.

Onze eerste vertaling van een non-fictieboek. Een ontzettend interessant boek over het samenleven met de anderen en met jezelf. In deze tijden waarin we veel tijd in en rondom huis doorbrengen met onszelf en onze huisgenoten, is dit psychologisch getinte boek een ideaal hulpmiddel om te reflecteren op hoe we met onszelf en anderen omgaan.

Vittorio Lingiardi is psychiater en psychoanalyticus en heeft al veel boeken geschreven over zijn vakgebied. Anders dan je misschien verwacht bij een academicus, is dit boek geen droge kost, maar juist prettig losjes geschreven. Het is alsof Lingiardi tegenover je zit en met een goed glas wijn of een lekkere espresso zijn ideeën uiteenzet.

Het boek ligt nu in de boekhandel, dus grijp je kans en sluit aan bij dit gesprek!

Ik, jij, wij – Vittorio Lingiardi (2020)

Vers van de pers: Giftige tongen

Vorig jaar verscheen bij Xander Uitgevers Een fatsoenlijke familie van Rosa Ventrella en dit jaar is Giftige tongen uitgekomen. Opnieuw een prachtige roman over het wel en wee van een arme boerenfamilie in Puglia, die ik  samen met Dorette Zwaans heb mogen vertalen.

Rosa Ventrella neemt ons mee naar de Tweede Wereldoorlog in Zuid-Italië. De zusjes Teresa en Angelina groeien op in een arme boerenfamilie. De twee meisjes hadden niet meer kunnen verschillen: Teresa is stil en kwetsbaar en Angelina is uitbundig en onbeschaamd. En waar Teresa kiest voor veiligheid, verliest Angelina zich liever in de sprookjes in haar hoofd, met verstrekkende gevolgen.

Giftige tongen is nu verkrijgbaar bij de boekhandel!

Giftige tongen – Rosa Ventrella (2020)

Terug van weggeweest en drie nieuwe boekvertalingen rijker

Eind juni 2018 plaatste ik mijn laatste blogpost, met de mededeling dat ik er een paar maanden tussenuit ging om me voor te bereiden op onze nieuwste act. Inmiddels zijn we dik anderhalf jaar verder. We kunnen dus wel stellen dat deze nieuwe act behoorlijk wat invloed heeft gehad op mijn blogritme. Het voordeel is dan wel weer dat ik veel leuks te vertellen heb in deze post.

Een vertaalster, een koffiebrander, een labrador en een baby

Begin augustus 2018 is onze zoon geboren en ons leven stond de eerste tijd vooral in het teken van onze nieuwe gezinsdynamiek. Wij wennen aan de baby, de baby wennen aan ons, de hond wennen aan de baby en de baby wennen aan de hond. En met succes, want de baby is nu een gelukkige dreumes die bij tijd en wijle net zo ondeugend is als de hond.

Natuurlijk zijn we niet alleen aan het wennen, keten, verbouwen en verhuizen geweest, maar heb ik ook de tijd gevonden om drie boeken te vertalen die allemaal in 2019 verschenen zijn.

Een fatsoenlijke familie

Direct na mijn verlof mocht ik samen met mijn duo-vertaalster Dorette Zwaans voor Xander uitgevers aan de slag met een ontroerende familiesaga. Een fatsoenlijke familie is de Nederlandse vertaling van Storia di una famiglia perbene van Rosa Ventrella. Het verhaal speelt in een arme wijk in Bari, in de jaren tachtig van de vorige eeuw en vertelt over Maria. Maria is een buitenbeentje en brengt haar tijd het liefst door met haar beste vriend, Michele, wiens familie berucht is in de buurt. Je wordt als lezer meegezogen de wijk in en probeert samen met Maria te ontsnappen uit de uitzichtloze wereld van haar jeugd. Een genot om te vertalen!

Een brief met vlechtjes

Mijn duo-vertaalster Dorette vertaalt niet alleen, maar heeft ook haar eigen uitgeverij, La zeta. Samen met haar heb ik Een brief met vlechtjes vertaald, geschreven door Christian Antonini. Een geweldig jeugdboek vol avontuur, filosofie en vriendschap. Joanna wordt in 1914 door haar vader in Mexico op de trein gezet terug naar Amerika. Ze reist alleen niet als passagier met een kaartje, maar als brief met postzegels en al. Op de trein sluit ze vriendschap met de reizigers en het treinpersoneel en dat rijdt de trein pardoes de Mexicaanse revolutie binnen. Het startschot voor een denderend avontuur. Dit spannende boek is niet alleen leuk voor kinderen, maar ook voor volwassenen!

Jacht op de schat

Samen met Hilda Schraa vertaalde ik voor Serena Libri Jacht op de schat van Andrea Camilleri, dat net na zijn dood in Nederland verscheen. Een heerlijk verhaal met de brommerige en eigenwijze commissaris Montalbano in de hoofdrol. Hij heeft dit keer geen moord op te lossen, maar wordt op schattenjacht gestuurd door een onbekende briefschrijver. Met behulp van de onnavolgbare Catarella, de trouwe Fazio en Augello volgt hij de aanwijzingen die in de vorm van rijmpjes en puzzels worden aangeleverd. Een spannend en vermakelijk boek.

Ik heb dus niet stilgezeten het afgelopen anderhalf jaar. En ook de laatste tijd heb ik me niet hoeven vervelen. Samen met Dorette heb ik aan een nieuwe vertaling voor Xander uitgevers gewerkt en momenteel zijn we weer bezig met een nieuw jeugdboek voor La zeta. Thuis gaat ook alles onverminderd door en ren ik elke dag met veel plezier achter de dreumes en de labrador aan. The Boss en the King of fun and trouble!

Twee nieuwe boekvertalingen en er een paar maanden tussenuit

De afgelopen tijd is er veel gebeurd. Onze altijd vrolijke labradorpuber haalde twee diploma’s en groeide als kool. We verhuisden tijdelijk naar een appartement aan de rand van de stad i.v.m. de grootschalige verbouwing van ons huis in het centrum. Ik vertaalde talloze teksten, waaronder twee boeken, rondde de specialisatie Fantasy en Science Fiction aan de Schrijversacademie af en werkte ondertussen hard aan een nieuw, spannend project.

De verloren brief

Samen met Dorette Zwaans vertaalde ik De verloren brief van Cristina Caboni (La rilegatrice di storie perdute) voor Xander Uitgevers. Een ontzettend leuke vertaalklus waarin we onze creativiteit helemaal kwijt konden. Het is het verhaal van Sofia, een boekbindster die geïnspireerd door Clarices brieven van 200 jaar eerder haar leven eindelijk durft in te richten zoals ze dat zelf wil. Het perfecte boek voor deze zomer!

De mantel van astrakan

Met Hilda Schraa werkte ik aan De mantel van astrakan van Piero Chiara (Il cappotto di astrakan) voor Serena Libri. Dit bijzondere boek van de schrijver uit Luino aan het prachtige Lago Maggiore verschijnt in oktober 2018. Het is het intrigerende verslag van een verblijf in het Parijs van de jaren vijftig, met een verrassende ontknoping.

gezinsuitbreiding

En in de tussentijd groeit onze Elvis vrolijk door in mijn buik. Eind juli verwachten we ons eerste kind en veranderen we van een dynamisch trio in een vrolijk kwartet: de koffiebrander, de vertaalster, the Boss en the King. Op zo’n veelbelovende act moet je je wel voorbereiden, dus ben ik vanaf deze week met verlof tot half november. Mocht je in de tussentijd een vertaling nodig hebben, dan kan ik je mijn collega’s van het Netwerk Vertalers Italiaans van harte aanbevelen. En graag tot in november!

Rianne leest: ‘Lo strano viaggio di un oggetto smarrito’ van Salvatore Basile

‘Sei tu che mi cambi i colori alla vita.’
[‘Jij verandert de kleuren in mijn leven.’]

Vorig jaar stond mijn tijdlijn op Twitter ineens vol met berichten over de langverwachte roman van Salvatore Basile: Lo strano viaggio di un oggetto smarrito [De vreemde reis van een verloren voorwerp] en ik was direct geïntrigeerd. Waar zou een roman met zo’n titel over gaan? Vast niet over de afdeling verloren voorwerpen van de Italiaanse spoorwegen, toch? Ik reserveerde het boek direct via ibs.it en telde verwachtingsvol de dagen tot het boek bezorgd zou worden. Een aantal weken later zat ik met het boek in de zon op ons dakterras en maakte ik een vreemde reis.

Op een klein stationnetje

Michele woont op het kleine station van Miniera di Mare. ‘s Morgens vertrekt van dit station de trein naar de grote stad, om ‘s avonds weer terug te keren. Vroeger was de vader van Michele was daar de stationschef en Michele is hem opgevolgd. Nu er zoveel is geautomatiseerd, houdt Michele zich vooral bezig met het verzamelen van de voorwerpen die door de reizigers zijn achtergelaten. In zijn kleine huisje heeft hij een kamer ingericht speciaal voor die voorwerpen, want ze worden toch nooit opgehaald. Totdat op een dag Elena voor zijn neus staat, op zoek naar de jas die ze in de trein heeft laten liggen. En zij zet Micheles leven op zijn kop.

De kleuren van het leven

Salvatore Basile woont in Rome en werk daar als scenarioschrijver en regisseur. Lo strano viaggio is zijn debuutroman en het boek leest als een film. Basile weet in een paar zinnen allesomvattende beelden te schetsen, waarin kleuren een grote rol spelen. Elena gelooft namelijk dat iedereen zijn eigen kleur heeft, die als een sterrenbeeld veel vertelt over wie je bent, maar Michele is nog kleurloos. Sinds het vertrek van zijn moeder is hij vastgeroest in zijn dagelijkse routine en komt hij het station niet meer af. Zijn kennismaking met Elena zet hem er toe aan om op zoek te gaan naar zijn moeder en uiteindelijk naar zijn kleur. Op zijn reis ontmoet hij allerlei mensen die hem op soms onnavolgbare wijze levenslessen meegeven. Regelmatig zat ik met een brok in mijn keel, om vervolgens weer te moeten grinniken om de rare fratsen van Michele. Lo strano viaggio di un oggetto smarrito is grappige, liefdevolle, ontroerende, vreemde reis die we allemaal zouden moeten maken.

Lo strano viaggio di un oggetto smarrito – Salvatore Basile, Garzanti, 2016.