Categorie: Schrijfsels

Italiaans leeslijstje

Zoals ik al eerder bekende, ben ik dol op fantasyliteratuur en op mijn leesstapel ligt altijd wel een fantasyroman. Maar dit betekent niet dat ik geen oog heb voor andere boeken. Integendeel, want ik lees zo’n beetje alles wat los en vast zit. Zelfs de koffievakbladen van mijn vriend zijn niet veilig. Net als veel andere leesfanaten, lees ik meerdere boeken tegelijk. Meestal ben ik bezig in een fantasyroman, een Nederlands (vertaald) boek en een Italiaanse uitgave. Het liefst lees ik moderne Italiaanse literatuur, of een giallo of een libro di fantascienza. Hieronder een klein overzicht van de Italiaanse titels van de afgelopen tijd.

Antonio Manzini Non è stagione (Sellerio, 2015) en Era di maggio (Sellerio, 2015)

Dit zijn alweer deel 3 en deel 4 in de serie over Rocco Schiavone. (Deel twee, La costola di Adamo, vertaalde ik voor Serena Libri). In deze twee boeken komen we meer te weten over het verleden van Rocco, kijken we toe hoe Rocco
een ingewikkelde ontvoeringszaak oplost, een nieuwe huisgenoot krijgt, een moord in de gevangenis onderzoekt en huilen we met hem en zijn Romeinse vrienden mee als zich een onvoorstelbare tragedie voltrekt. Net als de vorige twee delen, zijn ook deze lekker vlot geschreven met mooie (doch deprimerende beschrijvingen) van de eeuwige sneeuw in Aosta en scherpe dialogen.

Gianluca Morozzi Radiomorte (Ugo Guanda Editore, 2014)

Toen ik de achterkant van dit boek las, was ik meteen verkocht: ‘Kijk eens naar hoe de familie Colla de zaal binnenkomt. Kijk hoe ze hun plek innemen en gaat zitten, mooi, glimlachend en goed gekleed. Kijk en prent deze foto van de perfecte familie met de perfecte glimlach in je geheugen. Het is de laatste keer dan je ze samen zult zien.’ In dit boek staat de familie Colla centraal, een perfecte familie. Ze geven hun zoveelste radio-interview en alles lijkt op rolletjes te lopen, tot de diskjockey aankondigt dat ze dan wel met zijn vieren binnenkwamen, maar dat er slechts drie de studio weer zullen verlaten. Het boek leest als een film, compleet met zeer beeldende scènes, onverwachte plotwendingen en bizarre onthullingen. Morozzi kent geen genade en legt zijn personages helemaal bloot, the good, the bad and the ugly. Een echte Italiaanse noir dus, die nog lang door mijn hoofd gespookt heeft.

Clea Benedetti Il guerriero dell’eternità (Fabbri Editori, 2014)

De schrijfster was pas achttien toen ze deze dieselpunk fantasy schreef. Dit is het verhaal van Dunter, die erachter komt dat hij een essentieel onderdeel uitmaakt van een millennia oude cyclus. Het is het aloude verhaal over de balans tussen goed en kwaad, tussen donker en licht, in een wereld vol vreemde wezens, nieuwe energiebronnen en mensen met hun eigen agenda. Na het lezen van de laatste bladzijde weet je dat er nog delen zullen volgen, de reis van Dunter is nog maar net begonnen. Het verhaal is interessant en de wereld zit goed in elkaar. Toch lukte het me niet om echt in het boek op te gaan, omdat de schrijfster op een aantal punten te gehaast te werk gaat. Belangrijke omslagpunten in de reis van de held worden afgeraffeld en veldslagen lijken na twee pagina’s al gewonnen te zijn. Misschien dat er in het volgende deel wat meer aandacht besteed wordt aan de details, zodat je niet het idee hebt dat je achter de feiten aanloopt tijdens het lezen.

Lorenzo Licalzi L’ultima settimana di settembre (Rizzoli, 2015)

Wat heb ik gelachen tijdens het lezen van deze roman, hoewel het in feite helemaal niet zo’n grappig verhaal is. Schrijver Pietro Rinaldi is tachtig en besluit dat het genoeg is. Hij is klaar met het leven, het is tijd om eruit te stappen. Helaas gooit een reeks dramatische gebeurtenissen roet in het eten en voor hij het weet, maakt hij met zijn vijftienjarige kleinzoon Diego en Sid, de enorme hond, een roadtrip van Genova naar Rome. Het wordt een reis vol pijnlijke en zoete herinneringen waarin Pietro en Diego zichzelf en elkaar goed leren kennen. Alle ingrediënten voor een zoetsappig boek, maar niets is minder waar. Dankzij de subtiele ironie en humor van Licalzi, heeft de roman precies de juiste balans tussen luchtigheid en zwaarmoedigheid, tussen zelfspot en naastenliefde, tussen dood en leven. Een roman die ik maar wat graag zou willen vertalen!

In de boekenkast staan alweer nieuwe Italiaanse boeken klaar om gelezen te worden en dat is absoluut geen straf nu de lente eindelijk lijkt door te zetten!

Studiedag Italiaans

Als beëdigd vertaler ben je verplicht om elke vijf jaar 80 PE-punten te halen (permanente educatie), wil je na die vijf jaar je inschrijving in het RBTV kunnen verlengen. In augustus 2015 heb ik mijn inschrijving verlengd, dus moet ik opnieuw 80 PE-punten verzamelen. En eigenlijk is dat helemaal geen straf. Op een studiedag leer je weer nieuwe dingen, doe je nieuwe inzichten op en kun je weer even bijpraten met collega’s. Dit jaar organiseerde KTV Kennisnet weer een studiedag Italiaans, over het vertalen van financiële documenten. Nu zijn cijfers nooit mijn sterkste punt geweest (ik ben niet voor niets de talenkant op gegaan), maar de tekst rondom die cijfers vind ik wel interessant, dus treinde ik op 1 april naar Amersfoort.

Accountants zijn helemaal niet saai

Het programma bestond uit twee delen: ’s morgens een lezing/presentatie van accountant Alex Duijnisveld, over de verschillen tussen Italiaanse en Nederlandse bedrijfsvormen, de terminologie van jaarrekeningen en statuten en allerlei andere financiële documenten en ’s middags een intensieve vertaalworkshop onder leiding van Francesca Sfondrini, waarin we een deel van een Italiaanse jaarrekening en een bankgarantie hebben vertaald  en een terminologielijst hebben opgesteld.

Een van de redenen waarom ik economie heb laten vallen op het atheneum, is dat het maar niet lukte om echt te blijven luisteren naar de uitleg van de docenten. Of dat nu aan de methode van de docenten lag of gewoon aan mij, laat ik even in het midden. Ik was er dan ook huiverig voor dat mijn gedachten ook nu weer na een kwartier zouden afdwalen naar leukere dingen. Niet bleek gelukkig minder waar. Alex wist op een heldere en boeiende manier al die financiële termen uit te leggen, die ik als tiener zo ontzettend saai vond. En dit keer is de kennis ook blijven hangen.

Kapitaal, aandelen en bankgaranties

De uitleg van Alex kwam goed van pas tijdens het middagprogramma. Thuis hadden we de teksten al een keer vertaald en het nodige onderzoek gedaan op internet. Toch waren er nu weer genoeg dingen die we anders zouden doen, omdat we meer context hadden bij al die Italiaanse en Nederlandse begrippen. Tijdens het bespreken van de teksten, hebben we direct een begrippenlijst aangelegd, die de accountant nog even heeft nagekeken.

Op de studiedag heb ik niet alleen veel geleerd, maar ook weer bijgepraat met collega’s en nieuwe mensen leren kennen. Rond een uur of 17 stapte ik dan moe maar voldaan en geïnspireerd in de trein naar Utrecht, klaar om mijn tanden in een financiële tekst te zetten.

Heeft u een contract, statuten, een jaarverslag of een ander financieel Italiaans document liggen dat u graag vertaald zou willen hebben? Neem dan even contact met me op en dan help ik u graag verder.

Netwerk Vertalers Italiaans

Sinds een paar jaar ben ik lid van het Netwerk Vertalers Italiaans. Het NVI is een samenwerkingsverband van vertalers en tolken Italiaans in Nederland.

Waarom het NVI?

Aan het begin van mijn carrière als vertaalster Italiaans, ben ik tijdens een zoektocht op internet al eens op de site van het NVI terechtgekomen. Het idee van een groep collega’s om je heen met wie je kunt sparren over lastige vertaalproblemen, opdrachtgevers en bijscholing en met wie je gewoon gezellig kunt borrelen, sprak me enorm aan. Toch heeft het nog 2,5 jaar geduurd voor ik me professioneel genoeg voelde om me aan te melden. Eerder was ik bang dat ik nog niet veel in te brengen had en nu denk ik: ‘Had ik me maar eerder aangemeld’, want juist dat contact met collega’s is zo belangrijk als je net begint! Mijn lidmaatschap heeft me dus al veel opgeleverd. Zo organiseert het Netwerk Vertalers Italiaans zelf ook bijscholingsbijeenkomsten (die doorgaans voor het Italiaans zeer dun gezaaid zijn), is iedereen altijd erg behulpzaam bij terminologievragen en kun je nog eens een opdracht doorspelen of binnenhalen via het Netwerk. Daarbij is het erg fijn om klanten die je zelf niet kunt helpen, door te verwijzen naar een collega die dat wel kan. Andere netwerkbijeenkomsten, vertaaldagen en cursusdagen zijn ook altijd een stuk gezelliger, omdat er altijd wel nog een NVI’er rondloopt.

Actief bijdragen

Het Netwerk Vertalers Italiaans is geen netwerk vol slapende leden. Iedereen moet een steentje bijdragen. Dat kan bijvoorbeeld door het schrijven van blogposts, het organiseren van borrels of bijscholingsbijeenkomsten, door de coördinatorrol te vervullen of door de social media te beheren. Ik ben sinds mijn eerste vergadering lid van de webredactie en samen met drie andere leden verantwoordelijk voor de website. Juist doordat iedereen zich inzet voor het Netwerk, is het leuk om lid te zijn. Een netwerk waarin niemand wat doet (behalve zeuren over wat er niet gedaan wordt), is namelijk niet echt motiverend.

Geïnteresseerd?

Ben je ook vertaler of tolk Italiaans en heb je wel oren naar een gezellig, professioneel en behulpzaam netwerk? Neem dan even een kijkje op de website: www.vertalersitaliaans.nl. Hier vind je meer informatie over onze activiteiten en onze leden, kun je onze blogs lezen en kun je een aanmeldverzoek insturen. Misschien zien we elkaar dan bij de volgende vergadering of borrel!

Vier sterren en een signeersessie

Eind vorig jaar schreef ik over mijn nieuwste boekvertaling, Verraders van Giorgio Scerbanenco (Serena Libri, 2015). Inmiddels ligt het boek in de winkels en heeft het ook zijn weg gevonden naar de recensenten. Op internet zijn al verschillende recensies verschenen. Op De wraak van de dodo krijgt Verraders drie van de vijf sterren en op Hebban zelfs vier van de vijf! Twee weken geleden attendeerde een collega-boekvertaler me op de mooie recensie in de Volkskrant van 13 januari, geschreven door Edwin Krijgsman. Ook hij kent deze spannende thriller van Scerbanenco vier van de vijf sterren toe en in prachtige lovende woorden weet hij precies de kern van het boek te vatten. De recensie zit (nog) niet achter een betaalmuur en je kunt haar hier lezen: ‘Thriller vol ijzersterke dialogen‘. Het enige minpuntje aan al die mooie recensies is dat slechts één recensent ook de vertaler noemt, maar dat mag de pret niet drukken.

Signeersessie

Afgelopen vrijdag 29 januari organiseerde het Istituto Italiano di Cultura Amsterdam in samenwerking met Serena Libri een ontmoeting met Antonio Manzini, ter gelegenheid van de publicatie van De rib van Adam. En laat dat nou net mijn eerste boekvertaling zijn! Helaas kon Antonio uiteindelijk niet fysiek aanwezig zijn, omdat zijn vrouw haar schouder had gebroken, maar via Skype wist hij het publiek toch te vermaken. Het is dan ook een erg charmante Italiaan. In overleg met de uitgeefster werd besloten dat de vertaalster daarom een iets grotere rol tijdens de presentatie zou krijgen. Zo kwam het dat ik niet alleen een fragment uit mijn eigen vertaling mocht voorlezen, maar dat ik ook een aantal boeken heb mogen signeren. Een hele eer!

2016 had voor mij niet beter kunnen beginnen!

Voorlezen en signeren

 

Thuiswerkvoordeel: vrije muziekkeuze

Een van de voordelen van het thuiswerken is dat je zelf kunt bepalen naar welke muziek je luistert en of je muziek wilt luisteren. Toen ik nog op kantoor werkte, bij de NS, was het absoluut verboden om de radio op een andere zender te zetten. Kennelijk was er nogal veel over te doen geweest en was door middel van een ‘radiozenderverkiezing’ bepaald dat iedereen op die afdeling naar Qmusic moest luisteren. Nu ben ik opgegroeid met SkyRadio en dus wel gewend aan liedjes die elke twee, drie uur herhaald worden, maar ik ben gewoon niet zo dol op hedendaagse popmuziek.

Favoriete radiozender

Inmiddels werk ik alweer vijfenhalf jaar als freelance vertaalster en mag ik al vijfenhalf jaar zelf bepalen naar welke muziek ik luister tijdens het werken. De eerste jaren luisterde ik voornamelijk naar mijn iTunes-afspeellijst, klassieke radiozenders en soms naar een classic-rockzender, maar sinds ik mezelf in 2013 tussen Kerstmis en Oud&Nieuw vrij gegeven heb en een week lang heb kunnen genieten van de Top2000 en mijn favoriete boeken, staat de radio op mijn studeerkamer elke dag op Radio2.

En wel hierom:

De DJ’s zijn leuk, het overgrote deel van de gedraaide nummers is leuk (vind ik dan) en elk half uur een nieuwsbericht is niet altijd even leuk maar wel prettig. Voorheen gingen er dagen voorbij waarop ik ’s avonds bij het journaal pas ontdekte wat er die dag op de wereld gebeurd was en nu ben ik meteen op de hoogte van het belangrijkste nieuws.

Wat nog leuker is, is dat sinds deze week de Top2000-koorts weer uitgebroken is en als trouw Radio2-luisteraar heb ik natuurlijk ook gestemd.
(disclaimer: ik heb hem ingevuld met mijn vriend, Sebastiaan van Het Koffielab, dus niet alle nummers komen van mij…).

Ik heb nu al zin in 25 december!

Aankondiging: Verraders

Aankomende week verschijnt mijn tweede boekvertaling voor Serena Libri: Verraders van Giorgio Scerbanenco. Deze politieroman verscheen in 1966 voor het eerst bij Garzanti Libri als Traditori di tutti. Het is het tweede boek van Giorgio Scerbanenco dat door Serena Libri uitgegeven wordt. In 2014 verscheen Moord op school, in de vertaling van Els van der Pluijm.

Valpartijen en te beleefd bezoek

Het is wel erg toevallig dat er de laatste tijd meerdere auto’s in de de Alzaia Naviglio Pavese geduikeld zijn. En Duca Lamberti, geschorst arts en nu werkzaam voor de politie, houdt absoluut niet van toeval. Als hij dan ook nog een erg welopgevoede jongeman aan de deur krijgt met een wat minder welopgevoed verzoek, weet hij zeker dat er iets niet in de haak is. Na een heftige discussie met Carrua, de hoofdcommissaris van de Milanese politie, gaat hij met Mascaranti op onderzoek uit en hij ontdekt dat niets ooit is wat het lijkt, als het om geboefte gaat.

De bel ging, veel te beleefd, maar hoe de bel ook gaat, er zijn momenten waarop het nooit goed is dat hij gaat, er kan dan maar beter niemand voor de deur staan, iedereen is dan onuitstaanbaar. Maar de man voor wie hij moest opendoen door dat beleefde luiden van de bel, was nog onuitstaanbaarder dan je kon verwachten.

Verraders is vanaf 13 november verkrijgbaar bij de boekhandel en natuurlijk bij Serena Libri.

Een bekentenis

Als ik het voor het zeggen had,

  • schoof ik eens per week aan in Balingshoek (Bag’s End) voor een echt Hobbitmaal.
  • kocht ik een zomertent in de alar van Calonderiel.
  • vloog ik samen met Nihal en Sennar op Oarf op zoek naar een talisman om de Mondo Emmerso en de Mondo Sommerso te redden.
  • vocht ik met Ikari en zijn vrienden om het lot van La Stirpe del Vento te keren.
  • bezocht ik minimaal een keer per maand Bon Temps om bij te kletsen met Eric, Sam en Alcide.
  • ging ik na mijn dood niet naar Heaven maar naar Haven, om Duke eens van dichtbij te bekijken.
  • vocht ik samen met Wanda en Melanie tegen de Seekers.
  • ontwierp ik samen met Clary de mooiste runes en vocht ik met Jace tegen mijn slechte Shadowhunter vader.
  • had ik ook levend serviesgoed dat zichzelf schoonhoudt, zodat ik talloze uren in mijn immens grote bibliotheek kon doorbrengen.
  • had ik mijn eigen Lord of the Underworld.
  • verbleef ik jaren en toch eigenlijk maar uren in het woud van de Zeven Wateren.
  • was ik ook Immortal after Dark.
  • sprak ik samen met Puc en Marcus de ingewikkeldste toverspreuken uit om de wereld voor de zoveelste keer te redden van de ondergang.
  • werkte ik als dokter in het Underworld General.
  • stond ik als enige vrouw op de muur bij Castle Black.
  • gaf ik Prinses Zelda een lesje zelfverdediging.
  • begon mijn naam ook met een ‘P’.
  • had ik een haat/liefde verhouding met Klaus en zette ik Elena een keer op haar nummer.
  • richtte ik de Black Dagger Sisterhood op.
  • reisde ik op Craigh na Dun door de stenen, op weg naar mijn eigen woeste Schot.
  • ging ik met Koning Arthur en Lancelot op een queeste.
  • hielp ik Eragon en Saphira in hun strijd tegen Galbatorix.
  • probeerde ik de Mangianomi te helpen mensen hun naam terug te geven.

En door gewoon een willekeurig boek uit mijn boekenkast open te slaan, een serie op te zetten of mijn 3ds aan te zetten, beleef ik al deze fantastische avonturen.
Ik ben Rianne, en ik ben een fantasy-liefhebber.

Aankondiging: De rib van Adam

Deze maand komt mijn eerste boekvertaling uit: De rib van Adam van Antonio Manzini. Deze detective verscheen in 2014 als La costola di Adamo bij Sellerio Editore in Italië en wordt in Nederland uitgegeven door Serena Libri in Amsterdam.

Rocco

De rib van Adam is het tweede boek over vicequestore Rocco Schiavone, die in Zwarte piste (Serena Libri, 2013) zijn debuut maakt. Rocco Schiavone is een eigenzinnige man voor wie het oplossen van een moord met stip bovenaan zijn lijstje meest gehate bezigheden staat. En laat de dood van Ester Baudo nou net akelig veel op een moord lijken, of toch niet? De zaak is uiterst verwarrend en vergt het uiterste van Rocco, die toch al genoeg op zijn bordje heeft met twee incompetente agenten en een minnares die steeds veeleisender wordt. Ik heb me tijdens het vertalen kostelijk vermaakt en Rocco Schiavone in mijn hart gesloten.

Een lijk

Hier vast een kort fragment, om de spanning op te voeren:

Rocco greep het koordje van het raamluik beet en gaf een ruk. Langzaam kwam het grijze daglicht de kamer binnen. Van onderaf. Eerst de vloer met een omgevallen krukje. Bij de tweede ruk viel het licht op twee bungelende voeten, bij de derde op de benen, de langs het lichaam hangende armen en toen het rolluik uiteindelijk helemaal was opgetrokken, was de scène in al haar macabere naargeestigheid te zien. De vrouw hing met een dunne kabel aan de haak van de kroonluchter.

Op de site van Serena Libri kun je meer over het boek lezen: De rib van Adam.
(Waar je het ook alvast kunt bestellen!).

Terugkijkend vooruitblikken

Een boekvertaling

Een deel van 2014 stond in het teken van mijn eerste boekvertaling. In de zomer kreeg ik van Annaserena Ferruzzi, van Serena Libri in Amsterdam, de kans om La costola di Adamo van Antonio Manzini te vertalen. Een kans die ik met beide handen heb gegrepen. Het najaar en de winter bracht ik dan ook door met Rocco Schiavone, de eigenzinnige vicequestore om wie deze detective draait. Nu alle correctierondes achter de rug zijn en het omslag en binnenwerk bij de drukker liggen, is het aftellen begonnen. Eind maart verschijnt De rib van Adam in Nederland en kan iedereen van Rocco’s gezelschap genieten.

Een eindvertaling

2014 stond ook in het teken van de Vertalersvakschool. Het tweede jaar is afgerond en nu “rest” mij nog een eindvertaling, waar ik me zeer spoedig aan zal wijden. Tijdens dit tweede jaar volgde ik ook zeer inspirerende lessen creatief schrijven bij Arie van den Berg. Hopelijk lukt het me dit jaar om ze goed te benutten tijdens Camp NaNoWriMo!

Juridische vertalingen

Vorig jaar maakte ik niet alleen literaire vertalingen, maar mocht ik me ook weer buigen over juridische teksten, diploma’s, akten en een aantal erg interessante scripties. Vertaal- en redactiewerk dat ik ook dit jaar weer met veel plezier doe.

NVI

Voor het Netwerk Vertalers Italiaans heb ik vorig jaar ook allemaal leuke dingen mogen doen. We zijn druk bezig de website te vullen met interessante verhalen uit de praktijk, geschreven door de leden van het Netwerk, vertalers en tolken Italiaans. Hier gaan we dit jaar weer mee verder, dus hou www.vertalersitaliaans.nl in de gaten voor nieuwe blogposts.

Sicilië

En 2014 is het jaar dat ik, samen met mijn vriend, heb mogen genieten van het prachtige Sicilië. In september trokken we van Palermo naar Catania, waarbij we ons onderweg vergaapten aan de mooie uitzichten, natuur, steden, dorpen en monumenten. En we gaven niet alleen onze ogen goed de kost, ook onze smaakpapillen hadden een geweldige tijd. Het absolute hoogtepunt was Siracusa, waar we verbleven in een fantastisch B&B, I Santi Coronati, en elke dag weer betoverd werden door deze schitterende plaats.

Concertgebouw

Als kers op de taart heb ik in december voor het eerst een concert in het Concertgebouw bezocht. Wat een ervaring! Van begin tot eind zat ik op het puntje van mijn stoel te luisteren en te kijken naar indrukwekkende groep musici die de mooiste klanken creëerden met hun instrumenten. Ik hoop dat ik in 2015 nog vaker mag genieten van zulke prachtige muziek.

2015?

In 2014 heb ik met volle teugen genoten van alle kansen die ik gekregen heb en van alles dat ik heb mogen doen, of dat nu een boekvertaling was (absoluut voor herhaling vatbaar), het begeleiden van een student bij het schrijven van een scriptie, of een rondreis door Sicilië.

Inmiddels is 2015 al een eindje op weg en heb ik alweer mogen werken aan interessante vertaalprojecten, leuke lezingen en netwerkborrels bezocht en staan er nog een hoop leuke dingen op de planning. Zou ik volgend jaar met net zo’n fijn gevoel op dit jaar kunnen terugkijken? Vast wel!

Uit de oude doos: Business Bootcamp

In juli 2012 ben ik naar de Business Bootcamp geweest en op verzoek van nieuwe-media-specialist Marielle Aarts, en tevens mijn zusje, schreef ik toen dit blog:

Het is de droom van bijna iedere freelance vertaler om een stabiel en (boven)modaal inkomen te hebben en tijd voor jezelf over te houden. Om daar te komen moet je dol zijn op heel veel netwerken en een ‘business mind hebben’ en dat zijn nou net de dingen die ik mis.

Open Coffee

Dat werd maar al te duidelijk op de eerste Open Coffee in Utrecht die ik bezocht. Het was de tweede woensdag van april en om negen uur stond ik in Igluu met een kop koffie (er was geen thee!) in mijn handen om me heen te kijken. Ik doe dit werk omdat ik het vooral heel leuk vind, maar ook omdat ik me veel meer op mijn gemak voel achter mijn computer dan in een ruimte vol onbekende mensen. Ik ben wel eens op studiedagen geweest waar ook genetwerkt wordt, maar dan ben je samen met andere vertalers en ben je erg blij dat je eindelijk eens kunt sparren over dat vertaalprobleem waar je al dagen mee worstelt. Die ochtend was ik de enige vertaler  en ik voelde me een beetje verloren. Ik was dan ook opgelucht toen de pitch begon.

Een pitch is bij Open Coffee een soort presentatie van een andere ondernemer over hun product of over iets waar zij bij het ondernemen tegenaan gelopen zijn. Dit keer ging het over ‘The artist way’. Voor de mensen die hier meer over willen weten: google eens op ‘The artist way’ en je vindt een hoop informatie waar je weer even mee vooruit kunt.

Netwerkersboek

Na de pitch moest er weer genetwerkt worden. Om het praten met vreemde mensen nog even uit te stellen, besloot ik eerst het boek ‘Netwerkersboek.nl’ aan te schaffen, in de hoop dat dit boek mij zou voorbereiden om de volgende netwerkgelegenheid. [Helaas is dit boek niet zo goed geschreven en leiden alle foutjes en rare zinnen me steeds zo af, dat ik nog niet verder ben dan pagina 7. Maar dit is een verhaal voor een andere keer…] Uiteindelijk raakte ik aan de praat met iemand die mijn terughoudendheid op netwerkgebied en in het zakendoen volledig begreep. Zij raadde me aan om eens een Business Bootcamp te volgen. ‘Het kost je maar 50 euro en je hebt er zoveel aan!’ Deze tip heb ik ter harte genomen en diezelfde dag nog schreef ik me in voor het Business Bootcamp van 7 en 8 juli.

Business Bootcamp

Het Business Bootcamp wordt georganiseerd door Open Circles en dient in feite als kennismaking met deze onderneming en de trainingen die je daar kunt volgen. Ik ontdekte dat ik al eerder met Open Circles contact heb gehad. Dit was na aanleiding van een online-enquête waarna ik overspoeld werd met mails en niet wist hoe snel ik mij uit moest schrijven voor de nieuwsbrief. Dat was dus niet zo’n beste eerste indruk. Om die reden besloot ik om vooraf geen filmpjes van eerdere Bootcamps te bekijken, zodat ik zo blanco mogelijk aan dit nieuwe avontuur kon beginnen.

Netwerkspeeddaten

Gewapend met een flinke stapel visitekaartjes stapte ik zaterdagochtend om acht uur in de bus richting het NBC in Nieuwegein. Bij het verlaten van de bus bleek dat ik niet de enige was. Tijdens de wandeling naar het NBC kwam ik in gesprek met iemand die ook voor het eerst naar het Business Bootcamp ging en achter ons zette nog een aantal mensen de eerste voorzichtige stappen richting het onbekende.

Bij de entree werden we begroet door een groep zeer enthousiaste mensen die ons een naamkaartje en een werkboek in de handen drukten en ons naar de koffie- en lunchzaal dirigeerden. De grootte van de zaal maakte al duidelijk dat dit geen kleine bijeenkomst zou worden en hoewel (want we waren erg vroeg) de zaal eerst behoorlijk leeg was, was hij om tien uur goed vol. Tijdens het wachten op het startsein, was er genoeg kans om te netwerken en werden de eerste visitekaartjes al uitgewisseld. Ook werd het duidelijk dat sommige mensen puur gekomen waren om reclame voor zichzelf te maken. Ze deelden visitekaartjes uit, vertelden wat voor onderneming ze hadden, deden alsof ze luisterden naar wat jij deed en gingen toen verder naar de volgende tafel. Een van mijn tafelgenoten zei: ‘Het lijkt wel netwerkspeeddaten, dat is ook onpersoonlijk zeg.’ Dat was duidelijk niet de goede manier van netwerken. Het seminar was nog niet eens officieel begonnen en de eerste les was al geleerd! Eindelijk was het dan tien uur en onder begeleiding van zeer harde muziek liep ik, samen met mijn 850 mede-bootcampers, de zaal binnen waar we al snel kennismaakten met de manier waarop Open Circles trainingen geeft.

Amerikaanse toestanden

Nadat een korte introductie door een van de trainers van OC, kwam Nisandeh Neta het podium op, een Israëlische man gekleed in een zwarte broek en dito overhemd en met een lange vlecht. Hij legde uit wat we dit weekend zoal zouden doen en leren en hoe dit in zijn werk zou gaan. ‘To keep the energy high’ werd er van ons verwacht dat we ‘openminded’ zouden zijn en het liefst ook mee zouden doen. Dit kwam neer op het roepen van ‘Yes’ of ‘No’, je hand in de lucht steken, klappen, high fives geven, dansen op je stoel, vreemde mensen masseren en knuffelen. Dit zou allemaal bijdragen aan een betere ervaring en aan beter opnemen van de informatie. Ik heb overal aan meegedaan, het dansen op mijn stoel vond ik zelfs leuk, maar de massages en de knuffels hadden voor mij niet gehoeven. Echter, had ik dit van te voren geweten, was het geen dealbreaker geweest. Bij elkaar zijn het twintig minuten op twintig uur waarin ik erg veel geleerd heb, enthousiast ben geworden over ondernemen, interessante mensen heb leren kennen en veel inspiratie heb opgedaan.

Een paar eyeopeners voor mij waren…

Van hobby naar business

Het werd al snel duidelijk dat ik mijn mindset moest veranderen. Ik moet mezelf serieus nemen als vertaler en bovenal als ondernemer, voordat anderen mij serieus nemen. Doe ik dat niet, dan ben ik de rest van mijn leven aan het hobbyen en zal ik nooit echt geld verdienen. Daarna vroeg Nisandeh ‘Why did you start a business?’ Het antwoord moest dieper gaan dan ‘Freedom, independence, no boss who tells me what to do, I just love it’ et cetera. En dat is een lastige vraag, waar ik nog geen compleet antwoord op heb. De sleutelzin is hier: ‘Think big!’ Laat dit nou juist iets zijn waar de meeste Nederlanders niet zo goed in zijn. Dit is duidelijk iets waaraan ik moet werken. Het lijkt een open deur, maar het is toch fijn als iemand die eens in de zoveel tijd open trapt.

Focus

Wist je dat je echt dommer wordt van onderbrekingen? Er is onderzocht dat we elke elf minuten onderbroken worden, hetzij door de telefoon, hetzij een mailtje, hetzij de buurvrouw die gezellig op de koffie komt. Na zo’n onderbreking duurt het gemiddeld vijfentwintig minuten voor je weer compleet in je workflow zit. Herken je dit ook? De oplossing ligt eigenlijk voor de hand: werk in blokken, van bijvoorbeeld dertig minuten, waarin je je volledig concentreert op je werkzaamheden. Op die manier verhoog je je productiviteit. Voor mij betekent dit dat ik ’s ochtends direct aan het werk ga, in plaats van dat ik eerst een rondje internet doe. En het werkt! Gemiddeld ben ik op een dag veel productiever, wat ervoor zorgt dat ik ’s avonds veel tevredener ben over hoe de dag gelopen is.

Dansen op je stoel

Ik geef toe, toen na de lunch de eerste dag duidelijk werd dat er gedanst moest worden, was ik niet blij. Een gebrek aan ritmegevoel en gewoon schaamte zorgden ervoor dat ik niet echt happig was om op mijn stoel te staan en te dansen. De man naast me dacht er net zo over, maar voordat het nummer afgelopen was, stonden wij ook op onze stoelen te ‘swingen’. En de tweede dag verheugde ik me er zelfs op. Tijdens het ochtendprogramma was mijn energie behoorlijk ‘low’ en juist door het dansen, schoot mijn energie omhoog. Ik heb me voorgenomen om ook thuis wat vaker na de lunch even vijf minuten te dansen. Niemand die het ziet en daarna heb ik weer energie voor tien.

Verlaat je comfortzone en grijp die kans

Ik heb een heel weekend buiten mijn comfortzone doorgebracht en hoewel het vermoeiend was, gaf het ook energie en heb ik kansen benut die ik anders nooit gekregen zou hebben. Hoe fijn je comfortzone ook aanvoelt, probeer er af en toe uit te stappen en doe iets wat je normaal nooit zou doen. Ik heb op die manier geleerd dat netwerken wel leuk is en ik verheug me zelfs op de volgende netwerkgelegenheid die in mijn agenda staat.

En toch…

Dus het Business Bootcamp werkt echt? Is je omzet al verdubbeld? Heb je nu een compleet nieuwe mindset?

Hoe leuk, inspirerend en geweldig het ook was, maandagochtend moest ik het toch allemaal weer zelf doen. Twee dagen lang denk je: ‘Ja, ik ga ervoor! Ik gooi het roer om en ik sleep dat geld binnen!’ En dan verval je weer in de routine, ben je bezig met opdrachten en dreigt alles wat je geleerd hebt op de achtergrond te raken. Als je zelf niet actief aan de slag gaat met alle handvatten die je krijgt tijdens het BB, dan gebeurt er ook niets. Je krijgt wel implementatieschema’s mee, maar je moet het zelf doen. Hier is Open Circles op voorbereid en biedt een programma vol trainingen aan dat je na het BB kunt volgen. Tijdens het BB wordt hier ook vaak aan gerefereerd en er zit een aantal verkoopmomenten in het weekend. Tijdens die moment besef je dat je hier niet alleen bent om wat te leren, maar ook om te kopen. Ik sprak iemand die aangaf dat ze geschrokken was van zichzelf en van het effect dat zo’n Amerikaanse aanpak op haar had. Toen er een ‘unieke’ aanbieding werd gedaan, renden veel mensen naar achteren om een inschrijfformulier te halen, waaronder zij. Eenmaal terug op haar stoel, besefte ze dat ze zich helemaal niet zo snel wilde inschrijven. Gelukkig was het formulier nog leeg. Dat bezoedelde het weekend wel enigszins.

De trainingen die door OC aangeboden worden, klinken erg interessant en ik weet zeker dat het goede trainingen zijn. Helaas heb ik het geld noch de tijd om zo’n training te volgen, maar wie weet wat de toekomst brengt.

Doen?

Zeker! Ik zou het iedere ondernemer aanraden. Het is wel prettig als je al eventjes bezig bent (minimaal toch zo’n zes maanden), omdat je dan ook weet waar je verbeterpunten liggen. Als je net begint, heb je ook nog geen fouten kunnen maken en heb je bepaalde situaties nog niet kunnen ervaren. Er waren ook mensen die erover dachten om een eigen onderneming te starten en zij hebben vast veel nuttige tips gekregen, maar kunnen die niet direct in de praktijk brengen en dan is de kans aanwezig dat alles weer wegzakt.

Ben je ook benieuwd naar het Business Bootcamp, kijk dan hier.