Categorie: Schrijfsels

Vers van de pers: Ik, jij, wij

Een groot deel van de zomer van 2020 werkten mijn duo-vertaalster Dorette Zwaans en ik aan de Nederlandse vertaling van Vittorio Lingiardi’s Io, tu, noi. En 24 september was het zover, Ik, jij, wij verscheen bij Uitgeverij JEA.

Onze eerste vertaling van een non-fictieboek. Een ontzettend interessant boek over het samenleven met de anderen en met jezelf. In deze tijden waarin we veel tijd in en rondom huis doorbrengen met onszelf en onze huisgenoten, is dit psychologisch getinte boek een ideaal hulpmiddel om te reflecteren op hoe we met onszelf en anderen omgaan.

Vittorio Lingiardi is psychiater en psychoanalyticus en heeft al veel boeken geschreven over zijn vakgebied. Anders dan je misschien verwacht bij een academicus, is dit boek geen droge kost, maar juist prettig losjes geschreven. Het is alsof Lingiardi tegenover je zit en met een goed glas wijn of een lekkere espresso zijn ideeën uiteenzet.

Het boek ligt nu in de boekhandel, dus grijp je kans en sluit aan bij dit gesprek!

Ik, jij, wij – Vittorio Lingiardi (2020)

Vers van de pers: Giftige tongen

Vorig jaar verscheen bij Xander Uitgevers Een fatsoenlijke familie van Rosa Ventrella en dit jaar is Giftige tongen uitgekomen. Opnieuw een prachtige roman over het wel en wee van een arme boerenfamilie in Puglia, die ik  samen met Dorette Zwaans heb mogen vertalen.

Rosa Ventrella neemt ons mee naar de Tweede Wereldoorlog in Zuid-Italië. De zusjes Teresa en Angelina groeien op in een arme boerenfamilie. De twee meisjes hadden niet meer kunnen verschillen: Teresa is stil en kwetsbaar en Angelina is uitbundig en onbeschaamd. En waar Teresa kiest voor veiligheid, verliest Angelina zich liever in de sprookjes in haar hoofd, met verstrekkende gevolgen.

Giftige tongen is nu verkrijgbaar bij de boekhandel!

Giftige tongen – Rosa Ventrella (2020

Terug van weggeweest en drie nieuwe boekvertalingen rijker

Eind juni 2018 plaatste ik mijn laatste blogpost, met de mededeling dat ik er een paar maanden tussenuit ging om me voor te bereiden op onze nieuwste act. Inmiddels zijn we dik anderhalf jaar verder. We kunnen dus wel stellen dat deze nieuwe act behoorlijk wat invloed heeft gehad op mijn blogritme. Het voordeel is dan wel weer dat ik veel leuks te vertellen heb in deze post.

Een vertaalster, een koffiebrander, een labrador en een baby

Begin augustus 2018 is onze zoon geboren en ons leven stond de eerste tijd vooral in het teken van onze nieuwe gezinsdynamiek. Wij wennen aan de baby, de baby wennen aan ons, de hond wennen aan de baby en de baby wennen aan de hond. En met succes, want de baby is nu een gelukkige dreumes die bij tijd en wijle net zo ondeugend is als de hond.

Natuurlijk zijn we niet alleen aan het wennen, keten, verbouwen en verhuizen geweest, maar heb ik ook de tijd gevonden om drie boeken te vertalen die allemaal in 2019 verschenen zijn.

Een fatsoenlijke familie

Direct na mijn verlof mocht ik samen met mijn duo-vertaalster Dorette Zwaans voor Xander uitgevers aan de slag met een ontroerende familiesaga. Een fatsoenlijke familie is de Nederlandse vertaling van Storia di una famiglia perbene van Rosa Ventrella. Het verhaal speelt in een arme wijk in Bari, in de jaren tachtig van de vorige eeuw en vertelt over Maria. Maria is een buitenbeentje en brengt haar tijd het liefst door met haar beste vriend, Michele, wiens familie berucht is in de buurt. Je wordt als lezer meegezogen de wijk in en probeert samen met Maria te ontsnappen uit de uitzichtloze wereld van haar jeugd. Een genot om te vertalen!

Een brief met vlechtjes

Mijn duo-vertaalster Dorette vertaalt niet alleen, maar heeft ook haar eigen uitgeverij, La zeta. Samen met haar heb ik Een brief met vlechtjes vertaald, geschreven door Christian Antonini. Een geweldig jeugdboek vol avontuur, filosofie en vriendschap. Joanna wordt in 1914 door haar vader in Mexico op de trein gezet terug naar Amerika. Ze reist alleen niet als passagier met een kaartje, maar als brief met postzegels en al. Op de trein sluit ze vriendschap met de reizigers en het treinpersoneel en dat rijdt de trein pardoes de Mexicaanse revolutie binnen. Het startschot voor een denderend avontuur. Dit spannende boek is niet alleen leuk voor kinderen, maar ook voor volwassenen!

Jacht op de schat

Samen met Hilda Schraa vertaalde ik voor Serena Libri Jacht op de schat van Andrea Camilleri, dat net na zijn dood in Nederland verscheen. Een heerlijk verhaal met de brommerige en eigenwijze commissaris Montalbano in de hoofdrol. Hij heeft dit keer geen moord op te lossen, maar wordt op schattenjacht gestuurd door een onbekende briefschrijver. Met behulp van de onnavolgbare Catarella, de trouwe Fazio en Augello volgt hij de aanwijzingen die in de vorm van rijmpjes en puzzels worden aangeleverd. Een spannend en vermakelijk boek.

Ik heb dus niet stilgezeten het afgelopen anderhalf jaar. En ook de laatste tijd heb ik me niet hoeven vervelen. Samen met Dorette heb ik aan een nieuwe vertaling voor Xander uitgevers gewerkt en momenteel zijn we weer bezig met een nieuw jeugdboek voor La zeta. Thuis gaat ook alles onverminderd door en ren ik elke dag met veel plezier achter de dreumes en de labrador aan. The Boss en the King of fun and trouble!

Een vertaalster, een koffiebrander en een labrador

Het zou zomaar de titel van een boek kunnen zijn. Een komisch boek waarschijnlijk. Of een fantasyboek, waarin het drietal op een queeste gaat om de wereld te redden. Of een thriller, met een seriemoordende labrador, een koffiebrander die zijn boontjes brandt in mensenvet en een vertaalster met kannibalistische neigingen. Een gouden trio.

Bruce op de bank, net 7 weken oud.

De werkelijkheid is een stuk normaler. Mijn koffiebrander brandt zijn boontjes gewoon in een grote oranje brander, ik taal niet naar een stukje mensenlever en Bruce, onze labradorpup, heeft het alleen op veters en sokken gemunt, maar niet per se op de mensen die daaraan vastzitten.

Uitgeteld na het spelen.

Sinds 13 september delen wij ons huis met een vrolijke, speelse, ondeugende, knuffelige viervoeter: Bruce, de zwarte labrador. Onze dagen staan niet meer alleen in het teken van tekst en koffie, maar ook van trekspelletjes, uitlaatrondjes, socialiseren, corrigeren, belonen en knuffelsessies. Bruce is niet de enige die elke dag weer nieuwe dingen leert, ook voor ons gaat een wereld open. Beetje bij beetje leren wij onze kleine boss kennen en hij ons. Bruce en wij zijn aan een nieuw avontuur begonnen. Een avontuur dat voor veel schrijfinspiratie zorgt, dus hou mijn blog in de gaten voor verhalen over de belevenissen van het gouden trio.

Met zijn nieuwste verovering, 10 weken oud.

2 boekvertalingen en een bruiloft

De afgelopen maanden heb ik mijn website eigenlijk een beetje links laten liggen. Gelukkig zijn daar drie heel goede redenen voor.

Dralon

Samen met collegavertaalster Dorette Zwaans ben ik op avontuur in de omgekeerde wereld van Dralon. Een wereld vol stokoude en ondeugende tovenaars, vreemde postbodes, welkomstschoenen, raadsels en betoverde klokken.

Dralon is geschreven door M.C. Willems, het pseudoniem van Mila Torro, een Italiaanse illustratrice met een onuitputtelijke fantasie die een aantal jaar geleden heeft besloten haar schrijversdroom waar te maken. Het boek vertelt over drie Londense kinderen die samen met een eigenzinnige wetenschapster de sterfelijke wereld en de omgekeerde wereld moeten redden van een verschrikkelijke tovenaar. Ze beleven de waanzinnigste avonturen en ontmoeten de vreemdste figuren. Een heerlijk boek om te lezen en om te vertalen!

Lijken in de kast

Van Dralon reisde ik regelmatig naar een niet nader gespecificeerde galerijflat in Milaan, voor het vervolg op Recami’s De galerijflat. Samen met een andere collegavertaalster, Hilda Schraa, heb ik intens meegeleefd met het wel en wee van meneer Consonni, meneer De Angelis, Juffrouw Mattei-Ferri en de andere bewoners van de galerijflat in Lijken in de kast. Dit spannende, grappige en meeslepende vervolg verschijnt eind oktober bij Serena Libri en is zeker de moeite waard. Meer informatie volgt snel, maar je kunt vast een kijken nemen bij de uitgeverij.

Een bruiloft

En als ik niet in Dralon of in de galerijflat was, was ik druk bezig mijn eigen bruiloft te plannen. Op 8 augustus vieren mijn koffiebrander en ik de liefde, na 15 jaar verkering en 5 jaar Las Vegas wedded bliss. Van ringen tot een jurk, van een trouwtaart tot een DJ, inmiddels hebben we bijna alles van ons lijstje af kunnen strepen en zijn we nu vooral aan het aftellen. De dag na het grote feest stappen we in de trein voor een huwelijksstedentrip naar Berlijn. Dus tussendoor probeer ik ook mijn Duits bij te schaven!

Aankondiging: De galerijflat

Deze week verschijnt mijn derde boekvertaling voor Serena Libri: De galerijflat van Francesco Recami. Deze detective verscheen in 2011 als La casa di ringhiera bij Sellerio Editore in Italië en wordt in Nederland door Serena Libri Amsterdam uitgegeven.

 

Verzamelwoede en alcoholisten

Amedeo Consonni, gepensioneerd stoffeerder, woont in een galerijflat. In zijn vrije tijd houdt hij zich bezig met zijn verzameling nieuwsberichten over moordzaken. Hij ziet zichzelf inmiddels als een expert op dit gebied en waagt zich zelfs aan het oplossen van enkele van de gruwelijkste moordzaken. Zoals de zaak van de Sfinx: een amateuregyptoloog, een verzamelaar net als Consonni, wordt dood aangetroffen in zijn appartement en zijn stoffelijk overschot is in de houding van de Sfinx gepositioneerd. Wie de verantwoordelijke is, is een raadsel. Maar dat is niet het enige raadsel waar Consonni zich mee bezighoudt. Dichter bij huis, in de galerijflat, gebeuren ook geheimzinnige dingen. Zo is de alcoholverslaafde vader van Gianmarco en Margherita spoorloos verdwenen, lijkt de zoveelste ruzie tussen Erika en Antonio een fatale afloop te hebben en gedraagt De Angelis zich wel erg vreemd rondom zijn geliefde Opel. En vergeet Enrico niet, Consonni’s kleinzoon, die op de een of andere manier in deze kwalijke zaken verwikkeld raakt.

Ook de deur van het huis ernaast zat niet goed dicht, hij stond half open.
Het was behoorlijk donker in die kleine kamer, maar op een gegeven moment zag Enrico een compleet bezwete meneer, die een mevrouw zonder broek en zonder ondergoed in een grote donkere vuilniszak probeerde te stoppen.

De galerijflat ligt vanaf 20 oktober in de boekhandel en is natuurlijk ook bij Serena Libri te bestellen.

Mooi, ruig en verrassend Sardinië

Na een lange en leuke vertaalzomer, vlieg ik begin september met mijn vriend naar Sardinië. Gewapend met de Lonely Planet, een e-reader vol boeken en een koffer vol zomerkleren beginnen we onze ontdekkingstocht. De afgelopen jaren hebben we Italië van onder tot boven verkend, met als absolute hoogtepunten onze vakanties op Sicilië en in Puglia, en we verheugen ons op dit nieuwe avontuur.

Nuoro, murales en strand

We vliegen van Amsterdam via Rome naar Cagliari. Op vliegveld Elmas staat onze rode Fiat Panda al op ons te wachten en diezelfde middag rijden we naar Nuoro, een bergstadje zo’n 190 km ten noorden van Cagliari. Vanuit onze kamer hebben we een prachtig uitzicht op de huizen die tegen de berghelling zijn gebouwd en dat is leuk wakker worden ’s ochtends. We hebben een kamer zonder ontbijt en gaan de eerste ochtend naar Café Manconi. Dit bevalt zo goed, dat we hier alle vier de ochtenden ontbijten en we ons even echte locals voelen als ze de tweede dag al precies weten wat we willen eten. Een van de hoogtepunten van ons verblijf in Nuoro, is ons bezoek aan Orgosolo, waar sinds de jaren zestig de muren van de hoofdstraat het canvas zijn voor kubistisch aandoende muurschilderingen (murales), met als belangrijkste thema’s de Sardijnse vrijheidsstrijd en de politiek (nationaal en internationaal). We kijken onze ogen uit tijdens onze wandeling door het dorp. Diezelfde dag bezoeken we ook het Complesso Nuragico Romanzesu, een Nuragendorp uit de Bronstijd. Hoewel er niet veel meer overeind staat, kun je je toch een aardig beeld vormen van hoe het er eens uitzag.

Santa Teresa Gallura, Garibaldi en rotsen

Na een paar dagen in de bergen, is het tijd voor de kust. We rijden naar ons B&B in Santa Teresa Gallura, een kleine kustplaats in het uiterste noorden van Sardinië. Onderweg stoppen we in Palau om de Capo d’Orso te bekijken. Na een warme klim naar boven, kunnen we genieten van het prachtige uitzicht en zien we de Berenrots van dichtbij. Het is een rotsformatie die door de wind in de vorm van een beer is uitgesleten. Na dit leuke uitstapje rijden we verder naar B&B Domus de Janas waar we hartelijk worden ontvangen door Daria en Simone. Ze geven ons tips over waar we het beste kunnen eten en wat we allemaal kunnen doen in de omgeving, en leiden ons rond in hun schitterende huis met twee dakterrassen en een geweldig zonneterras. We genieten hier vooral van de schitterende stranden en onze dagtrip naar Isola Maddalena en Isola Caprera. De held van het Risorgimento, Giuseppe Garibaldi, kocht het laatste eiland om van zijn pensioen te genieten. Helaas zijn we er op een maandag, dus kunnen we zijn huis niet bezoeken maar we kunnen wel naar het Garibaldi Memorial, een fort op een hoge rots met wederom een adembenemend uitzicht op de Sardijnse kust en het ruige landschap.

Alghero en pecorino

Onze volgende halteplaats is Alghero. Op weg naar deze middeleeuwse citadel stoppen we nog in Castelsardo, waar we een verrukkelijke lunch eten met geweldig uitzicht op zee. In Alghero hebben we via AirBnB een appartement gehuurd, in een levendige straat aan de rand van het centro storico. We maken een uitstapje naar Bosa, een kleine, gezellige havenplaats en luieren op het strand. Onze laatste dag in Alghero brengen we in het oude centrum door. We slenteren door de straatjes, genieten van een fruitcocktail in de zon en vergapen ons aan alle leuke straatjes. We besluiten deze ontspannen dag in Trattoria Cavour, waar we heerlijke Sardijnse specialiteiten voorgeschoteld krijgen, zoals malse porcheddu (speenvarken) en ravioli met pecorino.

Villasimius, pranzo domenicale en Cagliari

We besluiten ons Sardijnse avontuur in de levendige kustplaats Villasimius, in een AirBnB appartement. Het is zo’n vier uur rijden vanaf Alghero, dus maken we geen tussenstop, maar lunchen we dichtbij Villasimius aan het strand. Helaas laat de zon zich deze laatste dagen niet zo veel zien, maar dat mag de pret niet drukken. Op zondag gaan we naar Cagliari, om de stad te bekijken maar vooral om inkopen te doen bij de Tezenis, vaste prik als we in Italië zijn. We beginnen onze middag Cagliari met een traditionele pranzo domenicale en verzadigd gaan we op zoek naar de Tezenis. Tot onze verbazing is zondag in Cagliari ook echt zondag. De winkels zijn gesloten (in tegenstelling tot wat we lazen op o.a. tezenis.it) en de straten nagenoeg leeg. Hoe anders dan in de andere grotere Italiaanse steden waar we geweest zijn. Hoewel we alle ruimte hebben om lekker door te stad te wandelen, vinden we het ook een beetje jammer dat we de Tezenis dit jaar moeten missen. Dit gevoel raken we gelukkig snel weer kwijt aan het strand tijdens onze laatste twee vakantiedagen. Met tegenzin stappen we dan ook woensdag weer in het vliegtuig naar Nederland.

 

Sardinië heeft een speciaal plekje in ons hart veroverd. Het eiland is ruig en verwelkomend tegelijk. Van het woeste rotsachtige berglandschap tot de schitterende witte stranden met azuurblauwe zee, van de toeristische kustplaatsen tot de artistieke bergdorpen, van de pane carasau tot de vermentino en cannonau. We kunnen dan ook niet wachten om weer terug te gaan!

Zes jaar later

Afgelopen 5 juli was het alweer zes jaar geleden dat ik Rianne Aarts Taaldiensten inschreef bij de Kamer van Koophandel in Utrecht. Die zes jaar zijn voorbijgevlogen. Tijd voor een korte terugblik.

Vakgebieden bepalen

Wel juridisch, geen medisch, wel toeristisch, geen technisch, wel culinair maar zeker geen automotive. In de eerste drie jaar heb ik met vallen en opstaan geleerd welke vakgebieden ik moet omarmen en welke ik beter links kan laten liggen. Vers van de universiteit denk je dat je alles kunt, maar gaandeweg kom je erachter welke teksten je het beste liggen. Ik bijt me graag vast in een tekst vol juridische termen en het water loopt me in de mond als ik een recept aan het vertalen ben. Met medische en technische teksten kan ik echter niet overweg, dus neem ik ze ook niet aan.

Grenzen aangeven

Vol enthousiasme greep ik de eerste drie jaar alles aan wat op mijn pad kwam: een vertaalopdracht hier, een correctieklus daar, dan weer een cursus, dan weer een netwerkevenement. Dat brak me op een gegeven moment op, zo erg dat ik een half jaar niet heb kunnen werken: een burn-out. Nu zal ik niet zo snel zeggen dat de burn-out het beste is dat me ooit is overkomen, maar het heeft me wel geleerd om mijn grenzen beter te bewaken en dat ik best wel eens ‘nee’ mag zeggen om vervolgens aan mijn dromen te werken.

De ultieme droom

Een van die dromen is het vertalen van boeken en die is uitgekomen! Inmiddels ben ik aan mijn derde boekvertaling bezig, waar ik enorm van geniet. Verder droom ik er al jaren van om ook zelf boeken uit te brengen. Zoals inmiddels wel duidelijk is, ben ik dol op fantasy en in mijn hoofd staan een paar verhalen te trappelen om opgeschreven te worden. Op naar een (nabije) toekomst waarin mijn geld verdien met het vertalen van boeken, juridische, toeristische en culinaire teksten en met het schrijven en publiceren van mijn eigen fantasyseries.

Zes jaar later ben ik nog steeds blij, misschien wel blijer zelfs, met de beslissing die ik op 5 juli 2010 genomen heb. Op naar nog vele mooie jaren als zzp’er!

Thuiswerkvoordeel: vrije muziekkeuze II

Eind 2015 schreef ik al over mijn liefde voor Radio 2 en hoe fijn het is om zelf te kiezen waar je naar luistert, omdat je thuiswerkt. Ook in 2016 staat de radio weer vaak aan, maar dat is niet het enige waar ik naar luister. Soms blijft de radio uit en gaat Apple Music aan.

Harmonieuze pianoklanken

Afhankelijk van de tekst waar ik aan werk, kies ik het muziekgenre waar ik naar wil luisteren. Nu hou ik vooral van classic rock en klassieke muziek, dus is de keus snel gemaakt. Ik luister ook graag naar Italiaanse artiesten, maar tijdens het vertalen leidt dat vaak te veel af. Meestal kies ik voor klassieke pianomuziek: instrumentaal, harmonieus en dus kalmerend. Bij het vertalen van een ingewikkelde tekst is het al druk genoeg in mijn hoofd en dan komen de mooie pianoklanken van bijvoorbeeld Ludovico Einaudi als geroepen. De mooiste vertalingen komen als vanzelf uit mijn toetsenbord gerold.

The Boss

Wanneer ik even pauze neem van mijn vertaal- of correctiewerk en met mijn administratie aan de slag ga, mailtjes beantwoord, schrijf of gewoon even door mijn kantoor dans om mijn spieren los te maken, zet ik de klassieke muziek uit en de classic rock aan. Als je dan mijn kantoor binnenkomt, is de kans groot dat je getrakteerd wordt op de geweldige muziek van een mijn mijn favoriete artiesten: Bruce Springsteen. Sinds mijn vijftiende (inmiddels al mijn halve leven!) ben ik fan van het prachtige gitaarspel en de intens mooie stem van deze man en van de heerlijke muziek van de E-Street Band. Op Pinkpop 2012 zag ik hem voor het eerst live in actie en dinsdag 14 juni had ik het geluk hem voor de tweede keer te zien, samen met mijn vriend. Wat een bijzondere ervaring was dat, zo bijzonder dat ik hier wel even op kan teren (en dat ik er niet over uitgesproken raak!). De laatste tijd klinkt dus geregeld de speellijst van dat concert uit mijn boxen.

Gelukkig heeft mijn koffiebrandende vriend grotendeels dezelfde muzieksmaak en kunnen we na een dag vertalen, koffiebranden en andere werkzaamheden samen door de woonkamer dansen!

Benieuwd naar hoe vertalingen gemaakt op klassieke muziek lezen? Vraag dan nu een offerte aan en ervaar het zelf.

Pieken en dalen

In online vertalersgroepen en tijdens offline netwerkborrels is het een terugkerend onderwerp: het is hollen of stilstaan. Dit geldt overigens niet alleen voor vertalers, maar voor alle soorten freelancers en ook voor mensen in loondienst, directeuren, winkeleigenaren en fotomodellen. Eigenlijk kent iedereen het wel, het ene moment kom je om in het werk en het andere moment is het akelig stil. Inmiddels werk ik alweer zes jaar als zelfstandig vertaler en heb ik genoeg super drukke periodes gehad, maar ook periodes waarin het een stuk stiller was. En dat went nooit.

Paniek!

Aan het begin van een stille periode denk je nog: ‘Wat fijn, nu heb ik eindelijk tijd om mijn administratie bij te werken/dat ene boek te lezen/te gaan sporten/etc.’ Maar na een paar dagen van relatieve rust begint de onzekerheid: ‘Werkt mijn e-mail nog wel?’ ‘Zijn ze me vergeten?’ ‘Ben ik nu al ingeruild voor een ander?’ Oftewel, er schieten allemaal weinig productieve en motiverende gedachten door je hoofd, die eigenlijk helemaal geen hout snijden. En dat is jammer, want zo hou je minder tijd en energie over voor die dingen die je wilde gaan doen en waar je niet meer aan toe komt, zodra die grote opdracht binnenkomt. Na een dal volgt immers altijd een piek.

De oplossing

Ook ik heb in de rustigere periodes last van ongegronde paniek. Gelukkig lukt het me de laatste tijd aardig om dat om te zetten in iets leukers en nuttigers. Zoals het bijwerken van mijn website en portfolio bijvoorbeeld, of het schrijven van blogs, zodat er een paar klaarliggen voor wanneer het weer drukker is, of mijn vakkennis bijwerken door te lezen over vertalen, Italië, taal en literatuur. En momenteel begeef ik me langzaam maar zeker op het schrijverspad. Aan het begin van dit jaar heb ik een aantal boeken gekocht van de Schrijfbibliotheek, die ik nu aan het lezen ben. Over verhaalopbouw, het creëren van je eigen fantasywereld, redigeren voor schrijvers en storytelling. Mijn goede voornemen voor dit jaar is namelijk dat ik eindelijk eens dat verhaal ga schrijven waar ik al tijden mee rondloop. Dat ik eindelijk eens die fantasywereld op papier zet, die in mijn hoofd steeds concretere vormen aanneemt. Dat ik er eindelijk voor uitkom dat ik niet alleen heel graag boeken vertaal, maar dat ik ze ook wil schrijven. Zo, nu kom ik er niet meer onderuit.

Zorg er dus voor dat je tijdens die dalen een project hebt waar je je mee bezig kunt houden. Dat kan schrijven zijn, maar ook het lezen van die stapel boeken die er nog lag, of een cursus volgen. Door jezelf ook uit te dagen in de stille periodes, zorg je ervoor dat die rare beklemmende gedachten geen kans krijgen en tegelijkertijd werk je aan je vaardigheden, wat weer van pas komt tijdens de drukke tijden!

Dat ik dit jaar een groot voornemen wil vervullen, betekent niet dat ik geen ruimte heb voor nieuwe vertaalopdrachten. Integendeel, want mijn hart ligt ook bij het vertalen. Dus heeft u een Italiaanse tekst die u graag naar het Nederlands vertaald wilt hebben, of een Nederlandse akte waar u een Italiaanse vertaling van nodig heeft? Neem dan contact met me op of vraag direct een offerte aan.