Zes jaar later

Afgelopen 5 juli was het alweer zes jaar geleden dat ik Rianne Aarts Taaldiensten inschreef bij de Kamer van Koophandel in Utrecht. Die zes jaar zijn voorbijgevlogen. Tijd voor een korte terugblik.

Vakgebieden bepalen

Wel juridisch, geen medisch, wel toeristisch, geen technisch, wel culinair maar zeker geen automotive. In de eerste drie jaar heb ik met vallen en opstaan geleerd welke vakgebieden ik moet omarmen en welke ik beter links kan laten liggen. Vers van de universiteit denk je dat je alles kunt, maar gaandeweg kom je erachter welke teksten je het beste liggen. Ik bijt me graag vast in een tekst vol juridische termen en het water loopt me in de mond als ik een recept aan het vertalen ben. Met medische en technische teksten kan ik echter niet overweg, dus neem ik ze ook niet aan.

Grenzen aangeven

Vol enthousiasme greep ik de eerste drie jaar alles aan wat op mijn pad kwam: een vertaalopdracht hier, een correctieklus daar, dan weer een cursus, dan weer een netwerkevenement. Dat brak me op een gegeven moment op, zo erg dat ik een half jaar niet heb kunnen werken: een burn-out. Nu zal ik niet zo snel zeggen dat de burn-out het beste is dat me ooit is overkomen, maar het heeft me wel geleerd om mijn grenzen beter te bewaken en dat ik best wel eens ‘nee’ mag zeggen om vervolgens aan mijn dromen te werken.

De ultieme droom

Een van die dromen is het vertalen van boeken en die is uitgekomen! Inmiddels ben ik aan mijn derde boekvertaling bezig, waar ik enorm van geniet. Verder droom ik er al jaren van om ook zelf boeken uit te brengen. Zoals inmiddels wel duidelijk is, ben ik dol op fantasy en in mijn hoofd staan een paar verhalen te trappelen om opgeschreven te worden. Op naar een (nabije) toekomst waarin mijn geld verdien met het vertalen van boeken, juridische, toeristische en culinaire teksten en met het schrijven en publiceren van mijn eigen fantasyseries.

Zes jaar later ben ik nog steeds blij, misschien wel blijer zelfs, met de beslissing die ik op 5 juli 2010 genomen heb. Op naar nog vele mooie jaren als zzp’er!

Thuiswerkvoordeel: vrije muziekkeuze II

Eind 2015 schreef ik al over mijn liefde voor Radio 2 en hoe fijn het is om zelf te kiezen waar je naar luistert, omdat je thuiswerkt. Ook in 2016 staat de radio weer vaak aan, maar dat is niet het enige waar ik naar luister. Soms blijft de radio uit en gaat Apple Music aan.

Harmonieuze pianoklanken

Afhankelijk van de tekst waar ik aan werk, kies ik het muziekgenre waar ik naar wil luisteren. Nu hou ik vooral van classic rock en klassieke muziek, dus is de keus snel gemaakt. Ik luister ook graag naar Italiaanse artiesten, maar tijdens het vertalen leidt dat vaak te veel af. Meestal kies ik voor klassieke pianomuziek: instrumentaal, harmonieus en dus kalmerend. Bij het vertalen van een ingewikkelde tekst is het al druk genoeg in mijn hoofd en dan komen de mooie pianoklanken van bijvoorbeeld Ludovico Einaudi als geroepen. De mooiste vertalingen komen als vanzelf uit mijn toetsenbord gerold.

The Boss

Wanneer ik even pauze neem van mijn vertaal- of correctiewerk en met mijn administratie aan de slag ga, mailtjes beantwoord, schrijf of gewoon even door mijn kantoor dans om mijn spieren los te maken, zet ik de klassieke muziek uit en de classic rock aan. Als je dan mijn kantoor binnenkomt, is de kans groot dat je getrakteerd wordt op de geweldige muziek van een mijn mijn favoriete artiesten: Bruce Springsteen. Sinds mijn vijftiende (inmiddels al mijn halve leven!) ben ik fan van het prachtige gitaarspel en de intens mooie stem van deze man en van de heerlijke muziek van de E-Street Band. Op Pinkpop 2012 zag ik hem voor het eerst live in actie en dinsdag 14 juni had ik het geluk hem voor de tweede keer te zien, samen met mijn vriend. Wat een bijzondere ervaring was dat, zo bijzonder dat ik hier wel even op kan teren (en dat ik er niet over uitgesproken raak!). De laatste tijd klinkt dus geregeld de speellijst van dat concert uit mijn boxen.

Gelukkig heeft mijn koffiebrandende vriend grotendeels dezelfde muzieksmaak en kunnen we na een dag vertalen, koffiebranden en andere werkzaamheden samen door de woonkamer dansen!

Benieuwd naar hoe vertalingen gemaakt op klassieke muziek lezen? Vraag dan nu een offerte aan en ervaar het zelf.

Pieken en dalen

In online vertalersgroepen en tijdens offline netwerkborrels is het een terugkerend onderwerp: het is hollen of stilstaan. Dit geldt overigens niet alleen voor vertalers, maar voor alle soorten freelancers en ook voor mensen in loondienst, directeuren, winkeleigenaren en fotomodellen. Eigenlijk kent iedereen het wel, het ene moment kom je om in het werk en het andere moment is het akelig stil. Inmiddels werk ik alweer zes jaar als zelfstandig vertaler en heb ik genoeg super drukke periodes gehad, maar ook periodes waarin het een stuk stiller was. En dat went nooit.

Paniek!

Aan het begin van een stille periode denk je nog: ‘Wat fijn, nu heb ik eindelijk tijd om mijn administratie bij te werken/dat ene boek te lezen/te gaan sporten/etc.’ Maar na een paar dagen van relatieve rust begint de onzekerheid: ‘Werkt mijn e-mail nog wel?’ ‘Zijn ze me vergeten?’ ‘Ben ik nu al ingeruild voor een ander?’ Oftewel, er schieten allemaal weinig productieve en motiverende gedachten door je hoofd, die eigenlijk helemaal geen hout snijden. En dat is jammer, want zo hou je minder tijd en energie over voor die dingen die je wilde gaan doen en waar je niet meer aan toe komt, zodra die grote opdracht binnenkomt. Na een dal volgt immers altijd een piek.

De oplossing

Ook ik heb in de rustigere periodes last van ongegronde paniek. Gelukkig lukt het me de laatste tijd aardig om dat om te zetten in iets leukers en nuttigers. Zoals het bijwerken van mijn website en portfolio bijvoorbeeld, of het schrijven van blogs, zodat er een paar klaarliggen voor wanneer het weer drukker is, of mijn vakkennis bijwerken door te lezen over vertalen, Italië, taal en literatuur. En momenteel begeef ik me langzaam maar zeker op het schrijverspad. Aan het begin van dit jaar heb ik een aantal boeken gekocht van de Schrijfbibliotheek, die ik nu aan het lezen ben. Over verhaalopbouw, het creëren van je eigen fantasywereld, redigeren voor schrijvers en storytelling. Mijn goede voornemen voor dit jaar is namelijk dat ik eindelijk eens dat verhaal ga schrijven waar ik al tijden mee rondloop. Dat ik eindelijk eens die fantasywereld op papier zet, die in mijn hoofd steeds concretere vormen aanneemt. Dat ik er eindelijk voor uitkom dat ik niet alleen heel graag boeken vertaal, maar dat ik ze ook wil schrijven. Zo, nu kom ik er niet meer onderuit.

Zorg er dus voor dat je tijdens die dalen een project hebt waar je je mee bezig kunt houden. Dat kan schrijven zijn, maar ook het lezen van die stapel boeken die er nog lag, of een cursus volgen. Door jezelf ook uit te dagen in de stille periodes, zorg je ervoor dat die rare beklemmende gedachten geen kans krijgen en tegelijkertijd werk je aan je vaardigheden, wat weer van pas komt tijdens de drukke tijden!

Dat ik dit jaar een groot voornemen wil vervullen, betekent niet dat ik geen ruimte heb voor nieuwe vertaalopdrachten. Integendeel, want mijn hart ligt ook bij het vertalen. Dus heeft u een Italiaanse tekst die u graag naar het Nederlands vertaald wilt hebben, of een Nederlandse akte waar u een Italiaanse vertaling van nodig heeft? Neem dan contact met me op of vraag direct een offerte aan.

Uit de oude doos: Business Bootcamp

In juli 2012 ben ik naar de Business Bootcamp geweest en op verzoek van nieuwe-media-specialist Marielle Aarts, en tevens mijn zusje, schreef ik toen dit blog:

Het is de droom van bijna iedere freelance vertaler om een stabiel en (boven)modaal inkomen te hebben en tijd voor jezelf over te houden. Om daar te komen moet je dol zijn op heel veel netwerken en een ‘business mind hebben’ en dat zijn nou net de dingen die ik mis.

Open Coffee

Dat werd maar al te duidelijk op de eerste Open Coffee in Utrecht die ik bezocht. Het was de tweede woensdag van april en om negen uur stond ik in Igluu met een kop koffie (er was geen thee!) in mijn handen om me heen te kijken. Ik doe dit werk omdat ik het vooral heel leuk vind, maar ook omdat ik me veel meer op mijn gemak voel achter mijn computer dan in een ruimte vol onbekende mensen. Ik ben wel eens op studiedagen geweest waar ook genetwerkt wordt, maar dan ben je samen met andere vertalers en ben je erg blij dat je eindelijk eens kunt sparren over dat vertaalprobleem waar je al dagen mee worstelt. Die ochtend was ik de enige vertaler  en ik voelde me een beetje verloren. Ik was dan ook opgelucht toen de pitch begon.

Een pitch is bij Open Coffee een soort presentatie van een andere ondernemer over hun product of over iets waar zij bij het ondernemen tegenaan gelopen zijn. Dit keer ging het over ‘The artist way’. Voor de mensen die hier meer over willen weten: google eens op ‘The artist way’ en je vindt een hoop informatie waar je weer even mee vooruit kunt.

Netwerkersboek

Na de pitch moest er weer genetwerkt worden. Om het praten met vreemde mensen nog even uit te stellen, besloot ik eerst het boek ‘Netwerkersboek.nl’ aan te schaffen, in de hoop dat dit boek mij zou voorbereiden om de volgende netwerkgelegenheid. [Helaas is dit boek niet zo goed geschreven en leiden alle foutjes en rare zinnen me steeds zo af, dat ik nog niet verder ben dan pagina 7. Maar dit is een verhaal voor een andere keer…] Uiteindelijk raakte ik aan de praat met iemand die mijn terughoudendheid op netwerkgebied en in het zakendoen volledig begreep. Zij raadde me aan om eens een Business Bootcamp te volgen. ‘Het kost je maar 50 euro en je hebt er zoveel aan!’ Deze tip heb ik ter harte genomen en diezelfde dag nog schreef ik me in voor het Business Bootcamp van 7 en 8 juli.

Business Bootcamp

Het Business Bootcamp wordt georganiseerd door Open Circles en dient in feite als kennismaking met deze onderneming en de trainingen die je daar kunt volgen. Ik ontdekte dat ik al eerder met Open Circles contact heb gehad. Dit was na aanleiding van een online-enquête waarna ik overspoeld werd met mails en niet wist hoe snel ik mij uit moest schrijven voor de nieuwsbrief. Dat was dus niet zo’n beste eerste indruk. Om die reden besloot ik om vooraf geen filmpjes van eerdere Bootcamps te bekijken, zodat ik zo blanco mogelijk aan dit nieuwe avontuur kon beginnen.

Netwerkspeeddaten

Gewapend met een flinke stapel visitekaartjes stapte ik zaterdagochtend om acht uur in de bus richting het NBC in Nieuwegein. Bij het verlaten van de bus bleek dat ik niet de enige was. Tijdens de wandeling naar het NBC kwam ik in gesprek met iemand die ook voor het eerst naar het Business Bootcamp ging en achter ons zette nog een aantal mensen de eerste voorzichtige stappen richting het onbekende.

Bij de entree werden we begroet door een groep zeer enthousiaste mensen die ons een naamkaartje en een werkboek in de handen drukten en ons naar de koffie- en lunchzaal dirigeerden. De grootte van de zaal maakte al duidelijk dat dit geen kleine bijeenkomst zou worden en hoewel (want we waren erg vroeg) de zaal eerst behoorlijk leeg was, was hij om tien uur goed vol. Tijdens het wachten op het startsein, was er genoeg kans om te netwerken en werden de eerste visitekaartjes al uitgewisseld. Ook werd het duidelijk dat sommige mensen puur gekomen waren om reclame voor zichzelf te maken. Ze deelden visitekaartjes uit, vertelden wat voor onderneming ze hadden, deden alsof ze luisterden naar wat jij deed en gingen toen verder naar de volgende tafel. Een van mijn tafelgenoten zei: ‘Het lijkt wel netwerkspeeddaten, dat is ook onpersoonlijk zeg.’ Dat was duidelijk niet de goede manier van netwerken. Het seminar was nog niet eens officieel begonnen en de eerste les was al geleerd! Eindelijk was het dan tien uur en onder begeleiding van zeer harde muziek liep ik, samen met mijn 850 mede-bootcampers, de zaal binnen waar we al snel kennismaakten met de manier waarop Open Circles trainingen geeft.

Amerikaanse toestanden

Nadat een korte introductie door een van de trainers van OC, kwam Nisandeh Neta het podium op, een Israëlische man gekleed in een zwarte broek en dito overhemd en met een lange vlecht. Hij legde uit wat we dit weekend zoal zouden doen en leren en hoe dit in zijn werk zou gaan. ‘To keep the energy high’ werd er van ons verwacht dat we ‘openminded’ zouden zijn en het liefst ook mee zouden doen. Dit kwam neer op het roepen van ‘Yes’ of ‘No’, je hand in de lucht steken, klappen, high fives geven, dansen op je stoel, vreemde mensen masseren en knuffelen. Dit zou allemaal bijdragen aan een betere ervaring en aan beter opnemen van de informatie. Ik heb overal aan meegedaan, het dansen op mijn stoel vond ik zelfs leuk, maar de massages en de knuffels hadden voor mij niet gehoeven. Echter, had ik dit van te voren geweten, was het geen dealbreaker geweest. Bij elkaar zijn het twintig minuten op twintig uur waarin ik erg veel geleerd heb, enthousiast ben geworden over ondernemen, interessante mensen heb leren kennen en veel inspiratie heb opgedaan.

Een paar eyeopeners voor mij waren…

Van hobby naar business

Het werd al snel duidelijk dat ik mijn mindset moest veranderen. Ik moet mezelf serieus nemen als vertaler en bovenal als ondernemer, voordat anderen mij serieus nemen. Doe ik dat niet, dan ben ik de rest van mijn leven aan het hobbyen en zal ik nooit echt geld verdienen. Daarna vroeg Nisandeh ‘Why did you start a business?’ Het antwoord moest dieper gaan dan ‘Freedom, independence, no boss who tells me what to do, I just love it’ et cetera. En dat is een lastige vraag, waar ik nog geen compleet antwoord op heb. De sleutelzin is hier: ‘Think big!’ Laat dit nou juist iets zijn waar de meeste Nederlanders niet zo goed in zijn. Dit is duidelijk iets waaraan ik moet werken. Het lijkt een open deur, maar het is toch fijn als iemand die eens in de zoveel tijd open trapt.

Focus

Wist je dat je echt dommer wordt van onderbrekingen? Er is onderzocht dat we elke elf minuten onderbroken worden, hetzij door de telefoon, hetzij een mailtje, hetzij de buurvrouw die gezellig op de koffie komt. Na zo’n onderbreking duurt het gemiddeld vijfentwintig minuten voor je weer compleet in je workflow zit. Herken je dit ook? De oplossing ligt eigenlijk voor de hand: werk in blokken, van bijvoorbeeld dertig minuten, waarin je je volledig concentreert op je werkzaamheden. Op die manier verhoog je je productiviteit. Voor mij betekent dit dat ik ’s ochtends direct aan het werk ga, in plaats van dat ik eerst een rondje internet doe. En het werkt! Gemiddeld ben ik op een dag veel productiever, wat ervoor zorgt dat ik ’s avonds veel tevredener ben over hoe de dag gelopen is.

Dansen op je stoel

Ik geef toe, toen na de lunch de eerste dag duidelijk werd dat er gedanst moest worden, was ik niet blij. Een gebrek aan ritmegevoel en gewoon schaamte zorgden ervoor dat ik niet echt happig was om op mijn stoel te staan en te dansen. De man naast me dacht er net zo over, maar voordat het nummer afgelopen was, stonden wij ook op onze stoelen te ‘swingen’. En de tweede dag verheugde ik me er zelfs op. Tijdens het ochtendprogramma was mijn energie behoorlijk ‘low’ en juist door het dansen, schoot mijn energie omhoog. Ik heb me voorgenomen om ook thuis wat vaker na de lunch even vijf minuten te dansen. Niemand die het ziet en daarna heb ik weer energie voor tien.

Verlaat je comfortzone en grijp die kans

Ik heb een heel weekend buiten mijn comfortzone doorgebracht en hoewel het vermoeiend was, gaf het ook energie en heb ik kansen benut die ik anders nooit gekregen zou hebben. Hoe fijn je comfortzone ook aanvoelt, probeer er af en toe uit te stappen en doe iets wat je normaal nooit zou doen. Ik heb op die manier geleerd dat netwerken wel leuk is en ik verheug me zelfs op de volgende netwerkgelegenheid die in mijn agenda staat.

En toch…

Dus het Business Bootcamp werkt echt? Is je omzet al verdubbeld? Heb je nu een compleet nieuwe mindset?

Hoe leuk, inspirerend en geweldig het ook was, maandagochtend moest ik het toch allemaal weer zelf doen. Twee dagen lang denk je: ‘Ja, ik ga ervoor! Ik gooi het roer om en ik sleep dat geld binnen!’ En dan verval je weer in de routine, ben je bezig met opdrachten en dreigt alles wat je geleerd hebt op de achtergrond te raken. Als je zelf niet actief aan de slag gaat met alle handvatten die je krijgt tijdens het BB, dan gebeurt er ook niets. Je krijgt wel implementatieschema’s mee, maar je moet het zelf doen. Hier is Open Circles op voorbereid en biedt een programma vol trainingen aan dat je na het BB kunt volgen. Tijdens het BB wordt hier ook vaak aan gerefereerd en er zit een aantal verkoopmomenten in het weekend. Tijdens die moment besef je dat je hier niet alleen bent om wat te leren, maar ook om te kopen. Ik sprak iemand die aangaf dat ze geschrokken was van zichzelf en van het effect dat zo’n Amerikaanse aanpak op haar had. Toen er een ‘unieke’ aanbieding werd gedaan, renden veel mensen naar achteren om een inschrijfformulier te halen, waaronder zij. Eenmaal terug op haar stoel, besefte ze dat ze zich helemaal niet zo snel wilde inschrijven. Gelukkig was het formulier nog leeg. Dat bezoedelde het weekend wel enigszins.

De trainingen die door OC aangeboden worden, klinken erg interessant en ik weet zeker dat het goede trainingen zijn. Helaas heb ik het geld noch de tijd om zo’n training te volgen, maar wie weet wat de toekomst brengt.

Doen?

Zeker! Ik zou het iedere ondernemer aanraden. Het is wel prettig als je al eventjes bezig bent (minimaal toch zo’n zes maanden), omdat je dan ook weet waar je verbeterpunten liggen. Als je net begint, heb je ook nog geen fouten kunnen maken en heb je bepaalde situaties nog niet kunnen ervaren. Er waren ook mensen die erover dachten om een eigen onderneming te starten en zij hebben vast veel nuttige tips gekregen, maar kunnen die niet direct in de praktijk brengen en dan is de kans aanwezig dat alles weer wegzakt.

Ben je ook benieuwd naar het Business Bootcamp, kijk dan hier.