2 boekvertalingen en een bruiloft

De afgelopen maanden heb ik mijn website eigenlijk een beetje links laten liggen. Gelukkig zijn daar drie heel goede redenen voor.

Dralon

Samen met collegavertaalster Dorette Zwaans ben ik op avontuur in de omgekeerde wereld van Dralon. Een wereld vol stokoude en ondeugende tovenaars, vreemde postbodes, welkomstschoenen, raadsels en betoverde klokken.

Dralon is geschreven door M.C. Willems, het pseudoniem van Mila Torro, een Italiaanse illustratrice met een onuitputtelijke fantasie die een aantal jaar geleden heeft besloten haar schrijversdroom waar te maken. Het boek vertelt over drie Londense kinderen die samen met een eigenzinnige wetenschapster de sterfelijke wereld en de omgekeerde wereld moeten redden van een verschrikkelijke tovenaar. Ze beleven de waanzinnigste avonturen en ontmoeten de vreemdste figuren. Een heerlijk boek om te lezen en om te vertalen!

lijken in de kast

Van Dralon reisde ik regelmatig naar een niet nader gespecificeerde galerijflat in Milaan, voor het vervolg op Recami’s De galerijflat. Samen met een andere collegavertaalster, Hilda Schraa, heb ik intens meegeleefd met het wel en wee van meneer Consonni, meneer De Angelis, Juffrouw Mattei-Ferri en de andere bewoners van de galerijflat in Lijken in de kast. Dit spannende, grappige en meeslepende vervolg verschijnt eind oktober bij Serena Libri en is zeker de moeite waard. Meer informatie volgt snel, maar je kunt vast een kijken nemen bij de uitgeverij.

Een bruiloft

En als ik niet in Dralon of in de galerijflat was, was ik druk bezig mijn eigen bruiloft te plannen. Op 8 augustus vieren mijn koffiebrander en ik de liefde, na 15 jaar verkering en 5 jaar Las Vegas wedded bliss. Van ringen tot een jurk, van een trouwtaart tot een DJ, inmiddels hebben we bijna alles van ons lijstje af kunnen strepen en zijn we nu vooral aan het aftellen. De dag na het grote feest stappen we in de trein voor een huwelijksstedentrip naar Berlijn. Dus tussendoor probeer ik ook mijn Duits bij te schaven!

Zes jaar later

Afgelopen 5 juli was het alweer zes jaar geleden dat ik Rianne Aarts Taaldiensten inschreef bij de Kamer van Koophandel in Utrecht. Die zes jaar zijn voorbijgevlogen. Tijd voor een korte terugblik.

Vakgebieden bepalen

Wel juridisch, geen medisch, wel toeristisch, geen technisch, wel culinair maar zeker geen automotive. In de eerste drie jaar heb ik met vallen en opstaan geleerd welke vakgebieden ik moet omarmen en welke ik beter links kan laten liggen. Vers van de universiteit denk je dat je alles kunt, maar gaandeweg kom je erachter welke teksten je het beste liggen. Ik bijt me graag vast in een tekst vol juridische termen en het water loopt me in de mond als ik een recept aan het vertalen ben. Met medische en technische teksten kan ik echter niet overweg, dus neem ik ze ook niet aan.

Grenzen aangeven

Vol enthousiasme greep ik de eerste drie jaar alles aan wat op mijn pad kwam: een vertaalopdracht hier, een correctieklus daar, dan weer een cursus, dan weer een netwerkevenement. Dat brak me op een gegeven moment op, zo erg dat ik een half jaar niet heb kunnen werken: een burn-out. Nu zal ik niet zo snel zeggen dat de burn-out het beste is dat me ooit is overkomen, maar het heeft me wel geleerd om mijn grenzen beter te bewaken en dat ik best wel eens ‘nee’ mag zeggen om vervolgens aan mijn dromen te werken.

De ultieme droom

Een van die dromen is het vertalen van boeken en die is uitgekomen! Inmiddels ben ik aan mijn derde boekvertaling bezig, waar ik enorm van geniet. Verder droom ik er al jaren van om ook zelf boeken uit te brengen. Zoals inmiddels wel duidelijk is, ben ik dol op fantasy en in mijn hoofd staan een paar verhalen te trappelen om opgeschreven te worden. Op naar een (nabije) toekomst waarin mijn geld verdien met het vertalen van boeken, juridische, toeristische en culinaire teksten en met het schrijven en publiceren van mijn eigen fantasyseries.

Zes jaar later ben ik nog steeds blij, misschien wel blijer zelfs, met de beslissing die ik op 5 juli 2010 genomen heb. Op naar nog vele mooie jaren als zzp’er!

Thuiswerkvoordeel: vrije muziekkeuze II

Eind 2015 schreef ik al over mijn liefde voor Radio 2 en hoe fijn het is om zelf te kiezen waar je naar luistert, omdat je thuiswerkt. Ook in 2016 staat de radio weer vaak aan, maar dat is niet het enige waar ik naar luister. Soms blijft de radio uit en gaat Apple Music aan.

Harmonieuze pianoklanken

Afhankelijk van de tekst waar ik aan werk, kies ik het muziekgenre waar ik naar wil luisteren. Nu hou ik vooral van classic rock en klassieke muziek, dus is de keus snel gemaakt. Ik luister ook graag naar Italiaanse artiesten, maar tijdens het vertalen leidt dat vaak te veel af. Meestal kies ik voor klassieke pianomuziek: instrumentaal, harmonieus en dus kalmerend. Bij het vertalen van een ingewikkelde tekst is het al druk genoeg in mijn hoofd en dan komen de mooie pianoklanken van bijvoorbeeld Ludovico Einaudi als geroepen. De mooiste vertalingen komen als vanzelf uit mijn toetsenbord gerold.

The Boss

Wanneer ik even pauze neem van mijn vertaal- of correctiewerk en met mijn administratie aan de slag ga, mailtjes beantwoord, schrijf of gewoon even door mijn kantoor dans om mijn spieren los te maken, zet ik de klassieke muziek uit en de classic rock aan. Als je dan mijn kantoor binnenkomt, is de kans groot dat je getrakteerd wordt op de geweldige muziek van een mijn mijn favoriete artiesten: Bruce Springsteen. Sinds mijn vijftiende (inmiddels al mijn halve leven!) ben ik fan van het prachtige gitaarspel en de intens mooie stem van deze man en van de heerlijke muziek van de E-Street Band. Op Pinkpop 2012 zag ik hem voor het eerst live in actie en dinsdag 14 juni had ik het geluk hem voor de tweede keer te zien, samen met mijn vriend. Wat een bijzondere ervaring was dat, zo bijzonder dat ik hier wel even op kan teren (en dat ik er niet over uitgesproken raak!). De laatste tijd klinkt dus geregeld de speellijst van dat concert uit mijn boxen.

Gelukkig heeft mijn koffiebrandende vriend grotendeels dezelfde muzieksmaak en kunnen we na een dag vertalen, koffiebranden en andere werkzaamheden samen door de woonkamer dansen!

Benieuwd naar hoe vertalingen gemaakt op klassieke muziek lezen? Vraag dan nu een offerte aan en ervaar het zelf.

Pieken en dalen

In online vertalersgroepen en tijdens offline netwerkborrels is het een terugkerend onderwerp: het is hollen of stilstaan. Dit geldt overigens niet alleen voor vertalers, maar voor alle soorten freelancers en ook voor mensen in loondienst, directeuren, winkeleigenaren en fotomodellen. Eigenlijk kent iedereen het wel, het ene moment kom je om in het werk en het andere moment is het akelig stil. Inmiddels werk ik alweer zes jaar als zelfstandig vertaler en heb ik genoeg super drukke periodes gehad, maar ook periodes waarin het een stuk stiller was. En dat went nooit.

Paniek!

Aan het begin van een stille periode denk je nog: ‘Wat fijn, nu heb ik eindelijk tijd om mijn administratie bij te werken/dat ene boek te lezen/te gaan sporten/etc.’ Maar na een paar dagen van relatieve rust begint de onzekerheid: ‘Werkt mijn e-mail nog wel?’ ‘Zijn ze me vergeten?’ ‘Ben ik nu al ingeruild voor een ander?’ Oftewel, er schieten allemaal weinig productieve en motiverende gedachten door je hoofd, die eigenlijk helemaal geen hout snijden. En dat is jammer, want zo hou je minder tijd en energie over voor die dingen die je wilde gaan doen en waar je niet meer aan toe komt, zodra die grote opdracht binnenkomt. Na een dal volgt immers altijd een piek.

De oplossing

Ook ik heb in de rustigere periodes last van ongegronde paniek. Gelukkig lukt het me de laatste tijd aardig om dat om te zetten in iets leukers en nuttigers. Zoals het bijwerken van mijn website en portfolio bijvoorbeeld, of het schrijven van blogs, zodat er een paar klaarliggen voor wanneer het weer drukker is, of mijn vakkennis bijwerken door te lezen over vertalen, Italië, taal en literatuur. En momenteel begeef ik me langzaam maar zeker op het schrijverspad. Aan het begin van dit jaar heb ik een aantal boeken gekocht van de Schrijfbibliotheek, die ik nu aan het lezen ben. Over verhaalopbouw, het creëren van je eigen fantasywereld, redigeren voor schrijvers en storytelling. Mijn goede voornemen voor dit jaar is namelijk dat ik eindelijk eens dat verhaal ga schrijven waar ik al tijden mee rondloop. Dat ik eindelijk eens die fantasywereld op papier zet, die in mijn hoofd steeds concretere vormen aanneemt. Dat ik er eindelijk voor uitkom dat ik niet alleen heel graag boeken vertaal, maar dat ik ze ook wil schrijven. Zo, nu kom ik er niet meer onderuit.

Zorg er dus voor dat je tijdens die dalen een project hebt waar je je mee bezig kunt houden. Dat kan schrijven zijn, maar ook het lezen van die stapel boeken die er nog lag, of een cursus volgen. Door jezelf ook uit te dagen in de stille periodes, zorg je ervoor dat die rare beklemmende gedachten geen kans krijgen en tegelijkertijd werk je aan je vaardigheden, wat weer van pas komt tijdens de drukke tijden!

Dat ik dit jaar een groot voornemen wil vervullen, betekent niet dat ik geen ruimte heb voor nieuwe vertaalopdrachten. Integendeel, want mijn hart ligt ook bij het vertalen. Dus heeft u een Italiaanse tekst die u graag naar het Nederlands vertaald wilt hebben, of een Nederlandse akte waar u een Italiaanse vertaling van nodig heeft? Neem dan contact met me op of vraag direct een offerte aan.

Studiedag Italiaans

Als beëdigd vertaler ben je verplicht om elke vijf jaar 80 PE-punten te halen (permanente educatie), wil je na die vijf jaar je inschrijving in het RBTV kunnen verlengen. In augustus 2015 heb ik mijn inschrijving verlengd, dus moet ik opnieuw 80 PE-punten verzamelen. En eigenlijk is dat helemaal geen straf. Op een studiedag leer je weer nieuwe dingen, doe je nieuwe inzichten op en kun je weer even bijpraten met collega’s. Dit jaar organiseerde KTV Kennisnet weer een studiedag Italiaans, over het vertalen van financiële documenten. Nu zijn cijfers nooit mijn sterkste punt geweest (ik ben niet voor niets de talenkant op gegaan), maar de tekst rondom die cijfers vind ik wel interessant, dus treinde ik op 1 april naar Amersfoort.

Accountants zijn helemaal niet saai

Het programma bestond uit twee delen: ’s morgens een lezing/presentatie van accountant Alex Duijnisveld, over de verschillen tussen Italiaanse en Nederlandse bedrijfsvormen, de terminologie van jaarrekeningen en statuten en allerlei andere financiële documenten en ’s middags een intensieve vertaalworkshop onder leiding van Francesca Sfondrini, waarin we een deel van een Italiaanse jaarrekening en een bankgarantie hebben vertaald  en een terminologielijst hebben opgesteld.

Een van de redenen waarom ik economie heb laten vallen op het atheneum, is dat het maar niet lukte om echt te blijven luisteren naar de uitleg van de docenten. Of dat nu aan de methode van de docenten lag of gewoon aan mij, laat ik even in het midden. Ik was er dan ook huiverig voor dat mijn gedachten ook nu weer na een kwartier zouden afdwalen naar leukere dingen. Niet bleek gelukkig minder waar. Alex wist op een heldere en boeiende manier al die financiële termen uit te leggen, die ik als tiener zo ontzettend saai vond. En dit keer is de kennis ook blijven hangen.

Kapitaal, aandelen en bankgaranties

De uitleg van Alex kwam goed van pas tijdens het middagprogramma. Thuis hadden we de teksten al een keer vertaald en het nodige onderzoek gedaan op internet. Toch waren er nu weer genoeg dingen die we anders zouden doen, omdat we meer context hadden bij al die Italiaanse en Nederlandse begrippen. Tijdens het bespreken van de teksten, hebben we direct een begrippenlijst aangelegd, die de accountant nog even heeft nagekeken.

Op de studiedag heb ik niet alleen veel geleerd, maar ook weer bijgepraat met collega’s en nieuwe mensen leren kennen. Rond een uur of 17 stapte ik dan moe maar voldaan en geïnspireerd in de trein naar Utrecht, klaar om mijn tanden in een financiële tekst te zetten.

Heeft u een contract, statuten, een jaarverslag of een ander financieel Italiaans document liggen dat u graag vertaald zou willen hebben? Neem dan even contact met me op en dan help ik u graag verder.

Netwerk Vertalers Italiaans

Sinds een paar jaar ben ik lid van het Netwerk Vertalers Italiaans. Het NVI is een samenwerkingsverband van vertalers en tolken Italiaans in Nederland.

Waarom het NVI?

Aan het begin van mijn carrière als vertaalster Italiaans, ben ik tijdens een zoektocht op internet al eens op de site van het NVI terechtgekomen. Het idee van een groep collega’s om je heen met wie je kunt sparren over lastige vertaalproblemen, opdrachtgevers en bijscholing en met wie je gewoon gezellig kunt borrelen, sprak me enorm aan. Toch heeft het nog 2,5 jaar geduurd voor ik me professioneel genoeg voelde om me aan te melden. Eerder was ik bang dat ik nog niet veel in te brengen had en nu denk ik: ‘Had ik me maar eerder aangemeld’, want juist dat contact met collega’s is zo belangrijk als je net begint! Mijn lidmaatschap heeft me dus al veel opgeleverd. Zo organiseert het Netwerk Vertalers Italiaans zelf ook bijscholingsbijeenkomsten (die doorgaans voor het Italiaans zeer dun gezaaid zijn), is iedereen altijd erg behulpzaam bij terminologievragen en kun je nog eens een opdracht doorspelen of binnenhalen via het Netwerk. Daarbij is het erg fijn om klanten die je zelf niet kunt helpen, door te verwijzen naar een collega die dat wel kan. Andere netwerkbijeenkomsten, vertaaldagen en cursusdagen zijn ook altijd een stuk gezelliger, omdat er altijd wel nog een NVI’er rondloopt.

Actief bijdragen

Het Netwerk Vertalers Italiaans is geen netwerk vol slapende leden. Iedereen moet een steentje bijdragen. Dat kan bijvoorbeeld door het schrijven van blogposts, het organiseren van borrels of bijscholingsbijeenkomsten, door de coördinatorrol te vervullen of door de social media te beheren. Ik ben sinds mijn eerste vergadering lid van de webredactie en samen met drie andere leden verantwoordelijk voor de website. Juist doordat iedereen zich inzet voor het Netwerk, is het leuk om lid te zijn. Een netwerk waarin niemand wat doet (behalve zeuren over wat er niet gedaan wordt), is namelijk niet echt motiverend.

Geïnteresseerd?

Ben je ook vertaler of tolk Italiaans en heb je wel oren naar een gezellig, professioneel en behulpzaam netwerk? Neem dan even een kijkje op de website: www.vertalersitaliaans.nl. Hier vind je meer informatie over onze activiteiten en onze leden, kun je onze blogs lezen en kun je een aanmeldverzoek insturen. Misschien zien we elkaar dan bij de volgende vergadering of borrel!

Aankondiging: De rib van Adam

Deze maand komt mijn eerste boekvertaling uit: De rib van Adam van Antonio Manzini. Deze detective verscheen in 2014 als La costola di Adamo bij Sellerio Editore in Italië en wordt in Nederland uitgegeven door Serena Libri in Amsterdam.

Rocco

De rib van Adam is het tweede boek over vicequestore Rocco Schiavone, die in Zwarte piste (Serena Libri, 2013) zijn debuut maakt. Rocco Schiavone is een eigenzinnige man voor wie het oplossen van een moord met stip bovenaan zijn lijstje meest gehate bezigheden staat. En laat de dood van Ester Baudo nou net akelig veel op een moord lijken, of toch niet? De zaak is uiterst verwarrend en vergt het uiterste van Rocco, die toch al genoeg op zijn bordje heeft met twee incompetente agenten en een minnares die steeds veeleisender wordt. Ik heb me tijdens het vertalen kostelijk vermaakt en Rocco Schiavone in mijn hart gesloten.

Een lijk

Hier vast een kort fragment, om de spanning op te voeren:

Rocco greep het koordje van het raamluik beet en gaf een ruk. Langzaam kwam het grijze daglicht de kamer binnen. Van onderaf. Eerst de vloer met een omgevallen krukje. Bij de tweede ruk viel het licht op twee bungelende voeten, bij de derde op de benen, de langs het lichaam hangende armen en toen het rolluik uiteindelijk helemaal was opgetrokken, was de scène in al haar macabere naargeestigheid te zien. De vrouw hing met een dunne kabel aan de haak van de kroonluchter.

Op de site van Serena Libri kun je meer over het boek lezen: De rib van Adam.
(Waar je het ook alvast kunt bestellen!).

Terugkijkend vooruitblikken

Een boekvertaling

Een deel van 2014 stond in het teken van mijn eerste boekvertaling. In de zomer kreeg ik van Annaserena Ferruzzi, van Serena Libri in Amsterdam, de kans om La costola di Adamo van Antonio Manzini te vertalen. Een kans die ik met beide handen heb gegrepen. Het najaar en de winter bracht ik dan ook door met Rocco Schiavone, de eigenzinnige vicequestore om wie deze detective draait. Nu alle correctierondes achter de rug zijn en het omslag en binnenwerk bij de drukker liggen, is het aftellen begonnen. Eind maart verschijnt De rib van Adam in Nederland en kan iedereen van Rocco’s gezelschap genieten.

Een eindvertaling

2014 stond ook in het teken van de Vertalersvakschool. Het tweede jaar is afgerond en nu “rest” mij nog een eindvertaling, waar ik me zeer spoedig aan zal wijden. Tijdens dit tweede jaar volgde ik ook zeer inspirerende lessen creatief schrijven bij Arie van den Berg. Hopelijk lukt het me dit jaar om ze goed te benutten tijdens Camp NaNoWriMo!

Juridische vertalingen

Vorig jaar maakte ik niet alleen literaire vertalingen, maar mocht ik me ook weer buigen over juridische teksten, diploma’s, akten en een aantal erg interessante scripties. Vertaal- en redactiewerk dat ik ook dit jaar weer met veel plezier doe.

NVI

Voor het Netwerk Vertalers Italiaans heb ik vorig jaar ook allemaal leuke dingen mogen doen. We zijn druk bezig de website te vullen met interessante verhalen uit de praktijk, geschreven door de leden van het Netwerk, vertalers en tolken Italiaans. Hier gaan we dit jaar weer mee verder, dus hou www.vertalersitaliaans.nl in de gaten voor nieuwe blogposts.

Sicilië

En 2014 is het jaar dat ik, samen met mijn vriend, heb mogen genieten van het prachtige Sicilië. In september trokken we van Palermo naar Catania, waarbij we ons onderweg vergaapten aan de mooie uitzichten, natuur, steden, dorpen en monumenten. En we gaven niet alleen onze ogen goed de kost, ook onze smaakpapillen hadden een geweldige tijd. Het absolute hoogtepunt was Siracusa, waar we verbleven in een fantastisch B&B, I Santi Coronati, en elke dag weer betoverd werden door deze schitterende plaats.

Concertgebouw

Als kers op de taart heb ik in december voor het eerst een concert in het Concertgebouw bezocht. Wat een ervaring! Van begin tot eind zat ik op het puntje van mijn stoel te luisteren en te kijken naar indrukwekkende groep musici die de mooiste klanken creëerden met hun instrumenten. Ik hoop dat ik in 2015 nog vaker mag genieten van zulke prachtige muziek.

2015?

In 2014 heb ik met volle teugen genoten van alle kansen die ik gekregen heb en van alles dat ik heb mogen doen, of dat nu een boekvertaling was (absoluut voor herhaling vatbaar), het begeleiden van een student bij het schrijven van een scriptie, of een rondreis door Sicilië.

Inmiddels is 2015 al een eindje op weg en heb ik alweer mogen werken aan interessante vertaalprojecten, leuke lezingen en netwerkborrels bezocht en staan er nog een hoop leuke dingen op de planning. Zou ik volgend jaar met net zo’n fijn gevoel op dit jaar kunnen terugkijken? Vast wel!

Literair debuut en geweldige recensies

Op mijn oude website plaatste ik vorige jaar een blog naar aanleiding van mijn eerste gepubliceerde literaire vertaling:

Ik ben dol op lezen. Ik laat me graag meevoeren naar een andere wereld. Stiekem ben ik altijd een beetje jaloers geweest op mijn favoriete schrijvers. Zij nemen hun lezers mee op reis en laten ze even de echte wereld vergeten. En als vertaler zorg je ervoor dat ook mensen die bijvoorbeeld het Italiaans niet machtig zijn, toch die reis kunnen maken. Sinds de middelbare school droom ik er daarom van om in de boekhandel boeken te zien liggen met daarin: vertaling Rianne Aarts.
Met het verschijnen van de verhalenbundel De stedenverzamelaar bij Serena Libri is het eindelijk zover! Op pagina 178 staat het dan: ‘Het wilde hart van Florence werd vertaald door Rianne Aarts.’ Mijn literaire debuut en tegelijkertijd ook het Nederlandse literaire debuut van Enzo Fileno Carabba, de schrijver van dit humoristische verhaal over opticiens, spoken, nijlpaarden en Florence.
Er staan nog meer leuke, mooie, ontroerende, spannende en grappige verhalen in deze bundel. 20 schrijvers en 20 vertalers, en zeker niet de minsten! Denk aan Alessandro Perissinotto vertaald door Tom de Keyzer, Giulio Mozzi vertaald door Jan van der Haar, Nicola Lagioia vertaald door Frans Denissen (winnaar van de Martinus Nijhoff prijs 2011) en Diego De Silva vertaald door Liesbeth Dillo. Het is duidelijk dat ik me in goed gezelschap bevind en dat is een grote eer.
Voor iedereen die benieuwd is naar dit boek, het is te koop bij de boekhandel en ook te bestellen bij de uitgeverij, via: Serena Libri.
Buona lettura!

Het boek is inmiddels bijna een jaar uit en er zijn een paar prachtige recensies verschenen, die ik graag wil delen. Zo schrijft Saskia Balmaekers dat het verhaal over Florence haar favoriete verhaal in de bundel is: Ciao tutti (let vooral op de zin na het leesfragment!) en beschrijft Frank Heinen hoe De stedenverzamelaar het gevoel van het hedendaagse Italië verrassend dicht nadert: 8 weekly.

Lezen dus, die bundel!

 

Italiaanse fantasy

Net als zoveel mensen ben ik dol op lezen. Tijdens de autoritten naar Zeeland, en later naar Frankrijk, Italië en Kroatië had ik mijn voorraad boeken voor de vakantie al uit. Op de plaats van bestemming aangekomen, verslond ik daarom de boeken die mijn ouders en zusje hadden meegenomen. Op vakantie en ook thuis las ik alles wat los en vast zat. Een voorkeur voor een bepaald genre had ik niet. Daar kwam verandering in nadat ik De Hobbit uit mijn vaders collectie te pakken kreeg. Al snel volgde In de ban van de Ring en toen was het hek van de dam. Inmiddels staat mijn boekenkast niet alleen vol met thrillers, Nederlandse literatuur en Italiaanse literatuur, maar wordt er een groot aantal planken bezet door een mooie collectie fantasy boeken.

Tijdens een bezoek aan de Salone del Libro in Turijn een aantal jaar geleden, ontdekte ik dat Italië rijk is aan fantasy auteurs. Mijn collectie Italiaanse fantasy boeken begon met Il fuoco della fenice van Luca Azzolini, gekregen op de Salone del Libro 2010 van de uitgever. Inmiddels neemt deze collectie ook aardig wat planken in beslag en een groot deel is (nog) niet vertaald in het Nederlands.

Een langgekoesterde droom zou uitkomen als ik van een Nederlandse uitgeverij de opdracht zou krijgen één van deze mooie boeken te vertalen.

Om dit proces een handje op weg te helpen, maak ik daarom de komende tijd op mijn blog ongegeneerd reclame voor een aantal van mijn favoriete boeken en natuurlijk voor mezelf. Want wie niet waagt…