Rianne leest: ‘Canti delle terre divise’ van Francesco Gungui

Een paar jaar geleden kocht ik in Italië Inferno, deel 1 van een nieuwe young adult trilogie Canti delle terre divise [Canto van de verdeelde werelden] van Francesco Gungui. Francesco debuteerde met een boek waarin hij recepten en verhalen combineerde. Hij verwierf daarna nationale bekendheid in Italië met zijn jongerenroman Mi piaci così [Zo vind ik je leuk] en I canti delle terre divise is zijn eerste fantasyreeks.

De hemel, De louteringsberg en de hemel

De serie speelt zich af in een dystopische wereld. Europa is een grote ommuurde stad, waar de inwoners twee opties hebben: armzalige en gevaarlijke baantjes aannemen om rond te komen of in dienst bij de allerrijksten in Paradiso. Maar als je de autoriteiten, de Oligarchie, op welke wijze dan ook trotseert, wacht je een definitieve gevangenis:  Inferno (hel). Deze gevangenis ligt op een vulkanisch eiland ver buiten de bewoonde wereld en is opgebouwd volgens de hel die Dante Alighieri ontwierp in zijn Divina Commedia. Elk vergrijp heeft een passende straf.
In de trilogie staan Alec en Maj centraal. Hij komt uit Europa en werkt als tuinman in de villa van de familie van Maj. Als Maj valselijk beschuldigd wordt van een misdrijf en naar Inferno gestuurd wordt, gaat Alec vrijwillig mee.

Inferno

Alec en Maj proberen te overleven in Inferno en zijn vastbesloten om te ontsnappen, maar dat is nog niet zo makkelijk. Inferno blijkt een wereld op zich te zijn met zijn eigen regels en inwoners. Zo zijn er de Amazones, een groep jonge vrouwen geleid door hun koningin, die de scepter zwaaien over hun eigen stukje Inferno. En ze ontmoeten Jorgos, een klein jongetje dat niet praat. Na veel hachelijke avonturen weten Alec en Maj uiteindelijk te ontsnappen uit de gevangenis, maar waar moeten ze heen?

Purgatorio

Opgejaagd door de Oligarchie komen Alec en Maj in Purgatorio, een plek die voor iedereen verborgen is gebleven en waar de rebellen een coup aan het plannen zijn. Om geaccepteerd te worden in deze samenleving moeten Alec en Maj zich bewijzen. En ze slaan ieder hun eigen pad in. Zo wordt Alec uiteindelijk de nieuwe leider van de Oligarchie, terwijl Maj met de rebellen voor een vrij Europa vecht.

Paradiso

Maj en Alec staan lijnrecht tegenover elkaar. Alec reist af naar Amerika, een relatief onbekend werelddeel waar nog vrijheid lijkt te zijn, en Maj blijft doorvechten met de rebellen. Dan barst de grote eindstrijd los. Weet Alex de juiste keuze te maken?

Dystopische Dante?

Ik kocht het eerste deel in de veronderstelling dat het een soort YA-hervertelling van Dantes Divina Commedia zou zijn. Dat is het niet. Er komen wel veel elementen uit Dantes epos terug in de serie, maar daar houdt de vergelijking op. Francesco Gungui heeft zijn eigen dystopische wereld gecreëerd en hij maakt daarbij gebruik van de welbekende kloof tussen arm en rijk. Qua opzet doet deze serie denken aan veel andere YA-series. Er is een liefdesverhaal, er wordt gevochten voor idealen en jonge mensen staan centraal. Toch heeft deze serie ook genoeg elementen die ervoor zorgen dat het verhaal je verrast. Voor lezers die bekend zijn met Dantes beeld van het hiernamaals, is het erg leuk om te lezen hoe de schrijver dit verwerkt heeft in zijn wereld. Voor lezers die gefascineerd zijn door dystopische werelden en niet vies zijn van wat gruwelijkheden, biedt deze serie angstaanjagende en verontrustende beelden, maar ook hoop. En een mooi liefdesverhaal doet het altijd goed. Bovendien schrijft Francesco erg prettig en lezen de boeken fijn weg.

Geef een reactie